تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٨ - شرح آيات

براى مباركباد گفتن كرامت خداى عزّ و جلّ نسبت به او اجازه ورود مى‌خواهد و خدمتگزاران مؤمن از غلام و كنيز به او مى‌گويند: بر جاى خود باقى بمان، بدان سبب كه ولى خدا بر اريكه خود تكيه زده و همسر حورى وى خود را براى ديدار او آماده كرده است و بنا بر اين منتظر رسيدن اذن ولى خدا بمان». [٤١] عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ‌- زبرين جامه ايشان جامه‌هاى سندس سبز و ديباى ستبر است.»/ ١٨٨ شيخ الطائفه گفته است: سندس به معنى ديباى (حرير) نازك گرانبهاى زيبا است، و استبرق ديباى ستبر برّاق. [٤٢] و درباره كلمه «عاليهم» اختلاف است: بعضى آن را ظرف و به معنى بر بالاى ايشان جامه‌هاى سندس است گرفته‌اند، و بعضى آن را حال دانسته‌اند و چنان است كه گفته باشند: در حالى كه جامه‌هاى سندسى بر روى ايشان قرار گرفته است، و از امام صادق (ع) روايت شده است كه: «جامه‌ها بر روى ايشان قرار مى‌گيرد پس آنها را بر تن مى‌كنند». [٤٣] وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ- و آراسته شوند با دستبندهايى سيمين.» تحلية به معنى زينت كردن و آراستن است، يعنى با پوشاندن زيورهايى از گونه دستبندهاى سيمين آنان را مى‌آرايند، و خدا مى‌داند كه اندازه زيبايى آن دستبندها كه دست قدرت الاهى آنها را فراهم آورده، چند است، و چه اندازه رونق به كسانى مى‌دهد كه به وسيله آنها آرايش و تزيين پيدا كرده‌اند.

وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً- و پروردگارشان به ايشان نوشابه و شرابى پاك و پاكيزه مى‌نوشاند.» در مجمع البيان آمده است: يعنى پاك از پليديها است، و دستهايى آن را آلوده نكرده، و پاهايى آنها را همچون شراب دنيا نفشرده است؛ و به گفته‌اى

طهورا يعنى به صورت پيشاب نجس در نمى‌آيد، بلكه به صورت عرقى از بدنهاى‌