تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩١ - شرح آيات

خالصانه براى خدا انجام دادن. و در روايتى از امام باقر (ع) آمده است كه گفت

«رسول اللَّه (ص) گفت كه در روز قيامت مردى را مى‌آورند و به او مى‌گويند

حجت خود را بيان كن، پس او مى‌گويد: پروردگارا! مرا آفريدى و راهنماييم كردى و نعمت خويش را بر من گستردى، و من نيز پيوسته از بخشش آن نعمت مايه گستردگى زندگى آفريدگانت مى‌شدم و بر ايشان آسان مى‌گرفتم تا در چنين روزى رحمت و آسان‌گيرى خويش را به من ارزانى دارى، و آن گاه پروردگار جلّ ثناؤه و تعالى ذكره مى‌گويد: بنده‌ام راست گفت، او را به بهشت در آوريد». [٢٤] [١٢] بدين گونه پروردگار ما تأكيد مى‌كند كه بهاى رسيدن به نعيم آخرت شكيبايى در دنيا است و مى‌گويد

وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا- و به صبرى كه كرده بودند آنان را پاداش داد.» صبر بر فرمانبردارى، و از معصيت، و در هنگام رسيدن مصيبتها و بدبختيها.

جَنَّةً وَ حَرِيراً- بهشت و (جامه) ابريشمين.» شايد در آيه اشاره‌اى به اين امر باشد كه اخلاص انسان در عملى كه انجام مى‌دهد، و بيرون آمدن او از خود دوستى و/ ١٨٢ خودپسندى (تظاهر پسندى و ستايش‌خواهى) در هنگام از خودگذشتگى، به اراده‌اى عالى و صبرى بزرگ نيازمند است تا شخص بتواند در مقابل چالشهاى نفس و شيطان مقاومت كند.

[١٣- ١٩] قرآن از آن جهت در بيان نعمتهاى ابرار در بهشت به تفصيل مى‌پردازد كه ما را به آن متمايل سازد تا با عمل كردن به اين فوز بزرگ دسترس پيدا كنيم.

مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ‌- در آن بر اريكه‌ها (تختهاى) نرم تكيه خواهند زد.» ارائك جمع أريكه است كه به معنى تختهاى آكنده از مواد نرم به بهترين وجه است.