اجوبه المسايل النصيريه - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٧٤ - مفاوضات بين صدر الدين القونوى و نصير الدين الطوسى

و ريا مخلّص، اختصار كرده مى‌شود، و اللّه ولىّ الإجابة و الإحسان.

و بر رأى غيب نماى آن جناب معظّم پوشيده نيست كه طلب مواصلت و تأسيس قواعد محبّت، با اهل فضل، سنّت معهود و مألوف بوده است، سيّما كه چون حق- سبحانه- بعضى بندگان خود را، به مزيّت اجتبا و مكرمت، مخصوص گردانيده باشد، و بر اهل روزگار به اجناس و انواع علوم و فضائل رجحان داده، و به صفات جميل نامحصور، نفس شريف او را تحليه بخشيده، كه هر صفت از آن موجب انجذاب دلها و طلب تودّد تواند بود، فكيف بالمجموع، بل كيف بالذّات الجامعة لتلك الصّفات.

لا جرم داعى مخلص، بنا بر اين مقدّمات، خواهان فتح باب مواصلت با آن جناب گشت. و چون التقاء من حيث الصّورة، و الحالة هذه، تعذّرى داشت، طلب مواصلت به طريق مكاتبت كه آن را احد اللّقاءين نام نهاده‌اند، متعيّن بود، نخواست كه از فوائد علمى كه شريفترين صور ترقّيات نفوس است، اين مفاتحه خالى باشد، و از فوائد نتائج افكار آن ذات شريف بى‌نصيب ماند.

لهذا رساله‌اى، كه پيش از اين، به مدّت مديد، در بيان حاصل نتائج افكار و مزيد وضوح و تحقيقى كه حاصل اهل استبصار است ساخته بود و مسأله‌اى چند از مشكلات مسائل درج كرده، و به صورت «مفاوضه» با بعضى از اكابر فضلاء دوستان در بحث در آورده [بود]، در صحبت اين «مكاتبت» به خدمت فرستاده تا از مقام افادت و حسن معاونت در راه تحقيق.

آنچه درون مبارك را در آن باب سانح گشته و صحّت و فساد آن به برهان واضح شده، به حكم كرم، اعلام فرمايند، چه اين نوع تفضّل مثمر ثناء عاجل و ثواب آجل خواهد بود، و اللّه خير معين. پيوسته آن جناب عالى، مقصد ارباب حاجات و مصدر اجناس فضايل و انواع خيرات باد.

و السّلام معاد عليه و رحمة اللّه.

تمّ‌