قواعد فقهيه - بجنوردى، سيد محمد - الصفحة ١٧٢
است كه آلبانى از مينگذاريهاى آبهاى تنگه خبر داشته و آن را به اطلاع سايرين نرسانده و هشدار لازم به كشتيها نداده است و در قسمت ديگر از همين حكم دولت انگلستان را محكوم نموده و اعلام داشته كه مينروبى آبهاى تنگه كرفر نقض حاكميت آلبانى بوده و بدون رضايت اين كشور صورت گرفته است و به دفاع انگلستان كه جهت رفع ممانعت از حق عبور از تنگه، اقدام به مينروبى كرده با اين عبارت «ديوان نمىتواند اين دفاع را بپذيرد، اين حق ادعايى، مداخله از نظر ديوان، چيزى جز مظهر يك سياست زور نيست». [١]
بنابراين، ديوان بين الملل دادگسترى به عنوان تنها مرجع قضايى بين المللى كه نقش بسيار مهمى در توسعۀ قواعد حقوق بين الملل دارد؛ از قاعدۀ تحذير براى محكوميت كشور آلبانى استفاده نموده است.
همان طور كه ملاحظه مىشود قاعدۀ مذكور مىتواند برخى از مشكلات را به نحو صحيح و عقلايى حل و فصل نمايد. به اميد اينكه شرح مذكور مقدمهاى براى كارهاى ارزندۀ ديگر در اين زمينه باشد و فقهاى عظام و حقوقدانان، نهايت بهره را از اين قاعده در مسائل مورد ابتلا ببرند.
وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ
[١] محمد رضا ضيايى بيگدلى، همان، پاورقى ص ١٩٢؛ رجوع كنيد به:The International Court of Justice ١٩٤٦, Netherland: ١٩٨٦, P. P.٨٥, ٨٦.