قواعد فقهيه - بجنوردى، سيد محمد - الصفحة ١٧١
هشدار به بيگانگان اقدام ننمايد مسئوليت خسارات جانى و مالى به عهدۀ كشور مذكور خواهد بود. از مصاديق اين امر جنگهاى داخلى اسپانيا (١٩٣٦- ١٩٣٩) و جنگ ١٩٥٦ مصر مىباشد. [١]
٢- در ٢٢ اكتبر ١٩٤٦ دو كشتى انگليسى كه هنگام عبور از تنگه كرفوبامين با هم برخورد كردند؛ خساراتى به آنها وارد آمد و به دنبال اين حادثه، نيروى دريايى انگليس مبادرت به جمعآورى مينهاى موجود در آبهاى سرزمين آلبانى نمود. اين امر موجب اعتراض دولت آلبانى و بروز اختلافات شديدى بين طرفين شد. بر اساس توصيۀ شوراى امنيت، طرفين ضمن قرارداد ٢٥ مارس ١٩٤٨ توافق كردند كه اختلاف خود را جهت رسيدگى به ديوان بين الملل دادگسترى ارجاع نمايند.
ديوان مذكور بعد از بررسيهاى لازم و مطالعۀ لوايح طرفين، طى سه مرحله رأى خود را انشاء نمود. در وهلۀ اول ديوان نسبت به مسألۀ صلاحيت نظر داد و خود را صالح به رسيدگى دانست (چون آلبانى به صلاحيت ديوان اعتراض كرده بود). دومين حكم راجع به ماهيت دعوى صادر شد. در اين حكم ديوان، دولت آلبانى را با توجه به قوانين بين الملل مسئول انفجارات حاصله دانست و اضافه نمود آلبانى مسئول خسارت وارده و از جمله مسئول جانهاى از بين رفته است.
ديوان اعلام داشت اين مسئوليت به علت اين نبوده كه آلبانى خود مينها را در تنگه رها كرده است؛ بلكه مسئوليت اين دولت غير مستقيم بوده و به اين دليل
[١] محمد رضا ضيايى بيگدلى، حقوق بين الملل عمومى، چاپ سوم،ص ٢٦٨.