بناى در حال احداث نزديك نشوند؛ زيرا خطر سقوط در گودى يا افتادن مصالح ساختمانى و ورود خسارت به آنان وجود دارد. حال چنانچه فردى بر خلاف هشدار مذكور، اقدامى انجام دهد كه موجب خسارت مالى يا جانى خود شود بنا به قاعده، مسئوليتى متوجۀ صاحب بنا نخواهد بود. حال اگر صاحب بناى مذكور با كشيدن طناب نازكى خواسته باشد كه عابرين را به وجود خطر آگاه نمايد به نظر، اين اقدام براى رفع مسئوليت وى كفايت نمى‌كند؛ زيرا هشدار با نوع و خطر احتمالى تناسب ندارد.

بنا به مراتب چگونگى هشدار براى برائت از مسئوليت، حسب المورد بر مبناى قانون، عرف، اصول فنى و حرفه‌اى و بعضا قراردادها خواهد بود.

ه‌. هشدارگيرنده خود را در معرض خطر قرار داده باشد‌

با عنايت به روايت مذكور، زمانى هشدار دهنده از مسئوليت مبرى شناخته مى‌شود كه هشدارگيرنده خود را در معرض خطر قرار دهد. با اين توضيح كه بدون توجه به هشدار، دست به اقدامى زند كه نتيجۀ زيانبارى به دنبال داشته باشد و ورود خسارت نتيجۀ اقدام هشدارگيرنده مى‌باشد (قاعدۀ اقدام).

و. ورود صدمه نبايد ناشى از اقدام عمدى هشدار دهنده باشد‌

بنا به روايت، كودكان بدون داشتن قصد و عمد به ايراد صدمه به احدى، اقدام به پرتاب سنگ (فقط به منظور ارزيابى قدرت خود) مى‌كنند و مدعى با آگاهى از هشدار داده شده به صحنۀ مسابقه وارد و در نتيجه مصدوم گرديده است.