تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٦٥ - غلبه طالوت بر لشگر جالوت

«خداوند شما را به يك نهر آبى آزمايش مى‌كند هر كس از آن نهر خورد از ما نيست و هر كس از آن نخورد از ماست».

دنباله آيه مى‌فرمايد:

(فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلاّٰ قَلِيلاً)؛ «همه (از آن نهر) آشاميدند مگر عده كمى».

فقط آن عده اندك كه مى‌گويند ٣١٣ نفر بودند، مستقيم ماندند (و از آزمايش سربلند بيرون آمدند) كه يكى از آنها حضرت داود بود كه براى آوردن آذوقه براى برادرش كه در جنگ شركت داشت، آمده بود و موقعى كه جالوت فرمانده لشگر دشمن، مبارز طلب مى‌كرد، حضرت داود به جنگ او رفت و او را كشت و لشگر دشمن فرار كردند.

(فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اَللّٰهِ وَ قَتَلَ دٰاوُدُ جٰالُوتَ‌)[١]

«بخواست خدا (همين عدّه‌ى كم) لشگر دشمن را فرارى دادند و داود جالوت را كشت».

در اين قصه اين جمله هست كه:

(كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اَللّٰهِ وَ اَللّٰهُ مَعَ اَلصّٰابِرِينَ‌)

«چه بسيار طايفه‌اى كم، كه بخواست خدا بر جمعيت هاى زياد غلبه كردند».

در جاهاى ديگر قرآن شريف نيز آمده كه: بالاخره حق بر باطل پيروز مى‌شود يا به تعبير ديگر اهل حق بر اهل باطل پيروز مى‌شود.

[١]. بقره/ ٢٥١.