تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٩١ - امتياز انسان از موجودات

«اوست پروردگار آسمان و زمين و آنچه بين آنهاست اگر اهل يقين باشيد». لذا فرعون كه اين پاسخ را با سئوال مطابق نديد با تمسخر روى به اطرافيان كرده و مى‌گويد (او ديوانه است) نمى‌شنويد كه چه مى‌گويد (يعنى ما چه سئوال كرديم و او چه جوابى مى‌دهد) اين مثل اين است كه از شما به پرسند گندم چيست يعنى ذات گندم مورد سئوال است و شما جواب بدهيد گندم را آرد مى‌كنند و با آن نان مى‌پزند و مى‌خورند كه اين جواب از اثر و خاصيت گندم است، سئوال فرعون هم مربوط به ذات خداست و جواب موسى از صفات و اثر ذات خداوند. گاهى اوقات سئوالات از روى نادانى است و گاهى براى گير انداختن طرف و از روى لجاجت و سئوال فرعون هم از چنين قبيل بود. لذا وقتى موسى را بخاطر پاسخش مسخره مى‌كند، موسى باز هم بيان مى‌كند:

(رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبٰائِكُمُ اَلْأَوَّلِينَ‌)[١]: خداوند پروردگار شما و پدرانتان است. كه در اينجا فرعون توهين خود را شديدتر مى‌كند

(قٰالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ اَلَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ‌)[٢] مى‌گويد اين پيغمبرى هم كه آمده «نعوذبالله» ديوانه است (يعنى ما از ذات پروردگار مى‌پرسيم و او صفاتش را بيان مى‌كند). ولى حضرت موسى عليه السلام هم ول كن نيست مى‌خواهد تا جمعى نشسته‌اند ولو مغرضانه هم گوش بدهند، رسالت خود را انجام دهد. لذا خالقيت عموم خداوند را تذكر مى‌دهد، آنچه ما الهيون مى‌گوييم كه خالقيت خداوند عموميت دارد و نسبت به همه موجودات است، بالاها، پائين ها، وسطها و مشرق و مغرب و آنچه بين اين دو است همه از خداست.

[١]. همان/ ٢٦.

[٢]. همان/ ٢٧.