تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٦٤ - ربوبيت خداوند و مقام پيامبرى حضرت موسى عليه السلام

وَ سٰارَ بِأَهْلِهِ‌) همين‌كه آن مدت به پايان رسيد موسى به همراهى اهلش (كه حداقل همسرش همراهش بوده) كوچ كرد از ناحيه كوه طور آتشى را مشاهده مى‌كند كه آيا راستى آتش بود يا يك حقيقتى بود بصورت آتش، در ادراك حضرت موسى، آن را اهل معرفت مى‌دانند:

(فَقٰالَ لِأَهْلِهِ اُمْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نٰاراً)؛ به اهلش گفت: شما يك كمى‌صبر كنيد من آتشى ديدم

(لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهٰا بِخَبَرٍ)؛ شايد من بروم و از ناحيه آتش براى شما خبرى بياورم

(أَوْ جَذْوَةٍ مِنَ اَلنّٰارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ‌)؛ يا كمى‌آتش بياورم تا گرم شويد.

(فَلَمّٰا أَتٰاهٰا نُودِيَ مِنْ شٰاطِئِ اَلْوٰادِ اَلْأَيْمَنِ فِي اَلْبُقْعَةِ اَلْمُبٰارَكَةِ مِنَ اَلشَّجَرَةِ‌)[١]

وقتى سراغ آن آتش آمد از طرف وادى ندائى به گوشش رسيد (وادى زمين گودى است كه به هنگام جارى شدن سيل و زيادى باران، آب در آن جمع مى‌شود و به گذرگاه سيل گفته مى‌شود) ندا از جانب راست آن سرزمين مبارك (بقعه سرزمين مبارك را گويند) به گوش موسى رسيد. كه اين ندا از درخت به گوش او رسيد. آن سرزمين جائى است كه انبياء زياد در آن مبعوث شدند و سرزمين پر خير و بركتى نيز هست. اما اين‌كه آن ندا از درخت آمد بحث‌هاى عرفانى و علمى‌زياد درباره‌ى آن وجود دارد كه يك عده‌اى مى‌گويند: خداوند در خود درخت تكلم ايجاد كرد كه فعلاً از بحث آن صرف نظر مى‌كنيم.

[١]. قصص/ ٣٠.