تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٤٨ - مسئوليت سنگين و تواضع انبياء

مى‌رسد و مى‌گويد دكان تو نسوخته است و او مى‌گويد الحمدلله دكانم سالم مانده بعد پشيمان مى‌شود و مى‌گويد مگر آدم هميشه بايد خودش را ببيند چطور من به فكر بندگان خدا نبودم اين لازمه محبت به خدا و معرفت است اين كه بگويى، الحمدلله ما سالم در رفتيم، دلمان آرام باشد گرچه رفقايمان لت و پاره شدند ما يكى كه سالم هستيم. براى كسى كه محبت به خدا و بندگان خدا دارد اين خوب شكرى نيست. بندگان خدا هميشه در كارهايشان به چشم عيب نگاه مى‌كنند عوض اين‌كه در كارهاى ديگران چشم عيب‌بينى داشته باشند.

(قٰالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي) حضرت موسى عليه السلام عرض مى‌كند خدايا من حتى تو را نشناختم و به خودم ظلم كردم: (فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ‌) خدايا مرا بيامرز و خدا هم او را آمرزيد. (إِنَّهُ هُوَ اَلْغَفُورُ اَلرَّحِيمُ‌)[١] خداست كه غفور است، آمرزنده و رحيم است.

[١]. قصص/ ١٦.