تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ١١٨ - جهان اسباب و مسببّات

شود و غير از آنچه كه پيش بينى مى‌كرديم اتفاق بيفتد، اين‌ها همه از قدرت خداوند است. خداوندى كه اين دستگاه هستى بدست قدرت او مى‌چرخد همان‌طوركه قدرت دارد اسبابى را فراهم كند تا يك نتيجه‌اى بدهد، قدرت دارد اسبابى را بياورد كه اين‌ها را خنثى كند. موقعى كه خيلى خوشبين هستيم اسبابى فراهم كند كه غير توقع ما حاصل شود و موقعى‌كه دلهره داريم و بدبين هستيم سببى فراهم گردد و كار خوب شود، اين كار خداوند است زيرا خداوند در عالم تصرف دارد. در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم يهوديان به اين اصل قائل بودند كه خداوند ديگر در عالم تصرف ندارد مانند اين‌كه ما وقتى به ماشه‌ى اسلحه فشار آورديم و گلوله خارج شد ديگر نمى‌توانيم گلوله را به اسلحه برگردانيم. يهوديان هم قدرت خداوند در رابطه با جهان خلقت را اين‌گونه تصور مى‌كردند.

آيه قرآن در جوابشان مى‌فرمايد:

(يَدُ اَللّٰهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِمٰا قٰالُوا بَلْ يَدٰاهُ مَبْسُوطَتٰانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشٰاءُ‌)[١]

يهوديان مى‌گفتند دست‌هاى خدا بسته شده نفرين به آنها بسته باد دست‌هاى خودشان. دست‌هاى خدا باز است و هر جورى بخواهد انفاق مى‌كند، در سوره الرحمن مى‌فرمايد:

(يَسْئَلُهُ مَنْ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ‌)[٢]

«همه آنچه در آسمان و زمينند دست حاجتشان به طرف خداوند دراز است، از خدا مى‌خواهند و خدا هم حاجتشان را برمى‌آورد».

[١]. مائده/ ٦٤.

[٢]. الرحمن/ ٢٩.