تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٢٠ - وجدان بيدار بهترين قاضى
كارت با خداى عادل است و زمانى مجازاتت كف دستت گذاشته مىشود. آن وقتى كه نفس اماره مىخواهد بگويد اطاعت و عبادت نكن آن وقت كمى فكر كن كه اگر حالا كمى هم محروميت بكشيم و رنج عبادت را تحمل كنيم و به وظيفه عمل كنيم در عوض نزد خداوند اجر داريم و خداوند مزد ما را ورود به بهشت خود قرار داده است.
خداوند شاهد و حاكم است
اميرالمؤمنين عليه السلام در يكى از كلمات قصار خود مىفرمايد:
«اتَّقُوا مَعَاصِيَ اللَّهِ فِي الْخَلَوَاتِ فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الْحَاكِمُ»[١] از معصيتهاى خداوند در خلوتها دورى و پرهيز كنيد براى اين كه آن كسى كه شاهد عمل شماست قاضى هم همان است اگر كسى به ما ظلمى كرده باشد مثلا مالمان را خورده باشد وقتى نزد قاضى مىرويم و شكايت مىكنيم او مىگويد: طرفت را بياور و ما او را مىبريم آن شخص منكر مىشود كه مال ما را خورده است قاضى از ما مىخواهد كه شاهدى برمدعاى خود بياوريم، چه بسا ما شاهدى نداريم و وقتى شاهدى نداشته باشيم قاضى حقّ قَسَم را مىدهد به آن طرف و او هم ممكن است قسم دروغ بخورد و ما محكوم بشويم. در قصههاى كودكان آمده است كه به گرگ گفتند تو قسم دروغ مىخورى؟ گفت تو را هم مىخورم چه برسد به قسم دروغ بعضىها خود ما را هم مىخورند چه رسد به قسم. غرض در دنيا اينجورى است اما حضرت مىفرمايد: از معصيت در خلوتها بپرهيزيد و از خدا
[١]. نهج البلاغه، صبحى صالح، كلمهى قصار، ٣٢٤.