تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤١٨ - انتقام، مقتضاى عدالت خداوند

بيدارى مى‌گويد خير، خداوند عدالتش اقتضا مى‌كند كه نيكوكاران را پاداش دهد و بدكاران را به كيفر برساند. و اين كيفرها همان انتقام الهى است و اكنون هم كه فرعون و فرعونيان با آن‌همه پند و اندرزها و بلاهائى كه براى هشدار آنها بود به خود نيامده و همچنان در زمين فساد مى‌كنند عدالت خداوندى اقتضا مى‌كند كه از آنها انتقام بگيرد و در دريا غرقشان سازد. اين دنياى آنها و آخرتشان هم معلوم است.

در سوره جاثيه مى‌فرمايد:

(أَمْ حَسِبَ اَلَّذِينَ اِجْتَرَحُوا اَلسَّيِّئٰاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ سَوٰاءً مَحْيٰاهُمْ وَ مَمٰاتُهُمْ سٰاءَ مٰا يَحْكُمُونَ‌)[١]

در اين آيه هم يك مطلب در مورد معاد و انتقام الهى به صورت سئوالى مطرح است كه جواب آن در وجدان همه ما هست و خداوند مى‌خواهد از ما اقرار بگيرد. آيا كسانى‌كه مرتكب گناه مى‌شوند و كسانى‌كه ايمان مى‌آورند و عمل صالح انجام مى‌دهند ما مرگ و زندگيشان را يكسان قرار مى‌دهيم و با آنها يك جور رفتار مى‌كنيم‌؟ بدقضاوت مى‌كنيد يعنى اگر فكر كنيد كه رفتار ما با آنها يكسان است بد قضاوت كرده‌ايد خداوند بدكاران را چه در اين دنيا و چه در آخرت به عذاب گرفتار خواهد كرد. و اين انتقام الهى است و مقتضاى عدالت الهى. و اين انتقام از نوع انتقامهائى كه انسان‌ها از يك‌ديگر مى‌گيرند و از روى خوى حيوانيت است نيست.

[١]. جاثيه/ ٢١.