تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٣٦ - فال بد به آمدن پيامبر

قومش. بعضى از مفسرين گفته‌اند اين (ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ‌) يعني ذريه قوم فرعون كه از قوم فرعون هم يك عده‌اى بودند كه ضعيف شمرده مى‌شدند و به آنها ستم مى‌شد، اينان ايمان آوردند مثل: مؤمن آل فرعون، همان مؤمنى كه خداوند در سوره‌ى مؤمن ذكر مى‌كند كه از حضرت موسى عليه السلام دفاع كرد يكى هم آسيه زن فرعون بود و بعضى ديگر از اولاد قبطى‌ها كه قبطى سكنه اصلى مصر را مى‌گفتند و سبطى به بنى‌اسرائيلى‌ها گفته مى‌شد و مى‌گويند اين دسته از قبطى‌ها كه ايمان آوردند مادرانشان از بنى‌اسرائيل بودند، ولى عده‌اى از مفسرين مى‌گويند: (ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ‌) يعني يك عده ضعيف و خرده پا از قوم خود حضرت موسى نه آن افراد گردن كلفت از بنى‌اسرائيل مانند: قارون كه خيلى ثروت داشت و اين‌قدر ثروتمند بود كه خداوند مى‌فرمايد (وَ آتَيْنٰاهُ مِنَ اَلْكُنُوزِ مٰا إِنَّ مَفٰاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي اَلْقُوَّةِ‌)[١] آن‌قدر گنج به او داده بوديم كه مفاتح آن يعنى كليدهاى آن گنج‌ها را مردان تنومند در حمل آن خسته مى‌شدند و اگر مفاتح را جمع مفتح بگيريم يعنى: گاوصندق‌هاى او را يك عصبه يعنى: يك قوم هم نمى‌توانستند بكشند و براى آنها سنگينى مى‌كرد. غرض اين‌گونه فئودال‌ها و ثروتمندان در هر قومى هستند ولو بنى‌اسرائيلى‌ها كه تحت شكنجه فرعونيان بودند. اما ثروتمندان آنها با دستگاه فرعون ساخت و پاخت داشتند و اصولاً دعا گوى فرعون هم بودند. اين عده مى‌خواهند كه فرعون روى كار باشد. لذا اگر ايمان هم بياورند ايمانشان ظاهرى است و به موقع زهر خود را مى‌ريزند، كما اين كه همين شخص يعنى: قارون وقتى حضرت موسى بنى‌اسرائيل را نجات داد، چون مى‌خواست دستورات الهى را

[١]. قصص/ ٧٧.