تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٢٣ - شكايت بنى اسرائيل و دستور موسى عليه السلام به صبر
موسى عليه السلام ايمان نياورد مگر يك ذريهاى از قوم خودش با ترس از فرعون و فرعونيان كه اينها را به فتنه بيندازند».
فتنه در اصطلاح قرآن يعنى شكنجهاى كه بىدينها يعنى آنان كه دين حق را قبول نمىكردند به مؤمنين مىدادند كه چرا ايمان آورديد و مؤمن شديد؟ جرم آنها اين بود كه: مؤمن بودند و راه حق را طى مىكردند.
جنگ تا رفع فتنه يعنى چه؟
به نظربنده اين آيه شريفه كه مىفرمايد:
(وَ قٰاتِلُوهُمْ حَتّٰى لاٰ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ اَلدِّينُ كُلُّهُ لِلّٰهِ)[١] و در زمان ما با آن زياد عنايت داريم معنايش اين است كه اىمسلمانان شما موظف هستيد بجنگيد تا اين حساب كه يك عده فضولباش در دنيا هستند كه مؤمنين را شكنجه مىدهند دفع شود. اينها مىخواهند جوّ را آزاد نگذارند، و جوّ بايد آزاد باشد. خداوند به انسان عقل داده كه به وسيلهى آن حق را بفهمد و حق را هم به وسيله انبياء و اولياء ارائه داده است. نظير اين كه خداوند به ما چشم داده است كه اگر نورى باشد با اين دو چيز يكى چشم و ديگرى وجود نور، عالَم را مىبينيم مثلاً بنده كه به اينجا آمدهام، و درست هم آمدهام به اين علت بوده كه نور بوده و من هم چشم داشتم، اكنون اگر يك نفر جلو چشم انسان را بگيرد يا پرده بگذارد تا نور نباشد چنين كسى براى جامعه خطرناك ترين افراد است. از نظر معنويات هم مسئله به همين
[١]. انفال/ ٣٩.