تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٢٢ - كِبر و كوچك شمردن گناهان
عاقبت از آنِ تقواست يعنى: روشى كه عاقبت خوب و پسنديده دارد تقواست كه هركس در زندگى آنچنان رفتار نمايد كه نخواهد آلوده باشد كارش عاقبت و نتيجه خوب دارد. پس از اين جريانات يعنى تهديدات فرعون و دلداريهاى حضرت موسى عليه السلام به بنىاسرائيل تا زمانى كه حضرت موسى مأمور بردن بنىاسرائيل به سرزمين اصلى خودشان مىشود قضايائى اتفاق افتاده است كه بيشتر آن قضايا حول و حوش شكنجه بيش از حد بنىاسرائيل به وسيله فرعونيان است. آنچه از آيات قرآن بر مىآيد حضرت موسى عليه السلام خسته شده و دست به دامان خدا مىشود و با حالتى كه صورتا گلايه آميز است ولى در حقيقت گلايه به خداوند نيست مىفرمايد: خدايا تو به اين فرعون و فرعونيان قدرت و مال دادهاى و اينها از قدرت و مال خدا دادى سوء استفاده مىكنند. خدايا پاداش آنها اين است كه مالشان نابود شود و قدرتشان در هم شكسته شود و همچنين از آيات قرآن شريف استفاده مىشود، در ضمن اين كه فرعونيان نسبت به بنىاسرائيل فشار مىآوردند، خداوند براى بيدار كردن آنها، آنها را دچار گرفتاريهائى مىنمود كه: سرشان به سنگ بخورد. و وقتى يك گرفتارى پيش مىآمد دست به دامان حضرت موسى مىشدند كه از خدا بخواهد گرفتارى آنها رفع شود و قول مىدادند كه راه و روش خود را عوض كنند و خوب بشوند. ولى به محض رفع گرفتاريشان كارهاى زشت خود را دوباره از سر مىگرفتند.
خوف و فتنه فرعون
اكنون به بحث در مورد دنباله داستان از سورهى يونس مىپردازيم: (فَمٰا آمَنَ لِمُوسىٰ إِلاّٰ ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ عَلىٰ خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِمْ أَنْ يَفْتِنَهُمْ)؛[١] «به حضرت
[١]. يونس/ ٨٣.