تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٠١ - معناى اسلام و تسليم

ناراحت باشد. چه كنيم كه ناراحت نباشيم و غصه نخوريم راهش چيست‌؟ راه آن اين است كه اين اعتقاد را پيدا كنيم كه: آن وقت كه داشتيم همان خوب بود آن وقتى هم كه از ما گرفته شد همان خوب است از روى اعتقاد به خدا و اين كه عالم يك پيشتوانه‌اى دارد و هر چه را پيش مى‌آورد خير بنده خود را مى‌خواهد.

فلسفه و روحيه‌ى خوش بينى

مى‌توانيم روحيه‌اى در خود تزريق كنيم كه بينش ما يك فلسفه خوش بينانه شود. در ميان فلاسفه و حكما يك عده بد بين بودند و اشخاص ديگرى نيز مانند صادق هدايت كه مقالات و داستان‌هائى دارد كه در همه آنها فلسفه بدبينى آشكار است. مثلاً زندگى يك سگ ولگرد در زمستان و دلسوزيهاى او براى سگ و بعد فحش دادن به چرخ و فلك و روزگار كه اين چه زندگى است دائماً در حال غصه خوردن و بالاخره هم خود كشى كردن.

مى‌گويند حضرت باقر عليه السلام به عيادت جابر تشريف بردند كه مريض بود، حضرت باقر عليه السلام احوال پرسى كرد:

«كَيْف أَصْبَحْت» چگونه صبح نمودى‌؟ جابر عرض كرد صبح كردم در حالى‌كه فقر را بهتر از غنا و مريضى را بهتر از سلامتى مى‌خواهم، اين بنده خدا مى‌ديد مريض و فقير بهتر به سوى خدا مى‌روند و دعا و راز و نياز مى‌كنند. ولى حضرت باقر عليه السلام فرمودند ما اهل بيت اين طور نيستيم، جابر گفت: شما چگونه هستيد؟. امام عليه السلام فرمود: ما هرچه خدا بخواهد همان را مى‌خواهيم.[١] اين مقام رضاست و معلوم مى‌شود جابر در مقام صبر است.

[١]. پند تاريخ، ج ٥، ارزش توكل و تسليم، ص ١٨٦، دروس شيخ شرح منظومه آيت الله انصارى شيرازى، ج ٤، ص ٧٠٢.