تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٧٦ - چند نكته اخلاقى

مى‌كرد مأموران دور او را گرفتند كه چرا باروت حمل مى‌كند، آن شخص اظهار داشت كه اين‌ها سياه دانه است، كمى از آنها را كف دست او ريخته و زير ريشش آتش زدند و ريش او را سوزاندند، آن شخص دوباره گفت: نگفتم سياه دانه است. در اينجا هم ممكن است وقتى ساحران گفته‌اند: (آمَنّٰا بِرَبِّ اَلْعٰالَمِينَ‌) با توجه به اين كه فرعون هم خود را خدا مى‌خوانده است، عده‌اى مطلب را لوث كرده و بگويند ديديد كه اين ساحران هم به فرعون ايمان آوردند. لذا در آيه بعد از قول ساحران مى‌فرمايد: (رَبِّ مُوسىٰ وَ هٰارُونَ‌) يعني به همان ربى كه موسى و هارون مى‌گويند ايمان آورديم نه به فرعون.

چند نكته اخلاقى

در اينجا چند نكته اخلاقى وجو دارد كه تذكر داده مى‌شود: ساحران دربار فرعون چون سحر و جادو مى‌كردند عملشان بد بود و گناه بود از دستگاه ظلم و ستم فرعون پشتيبانى مى‌كردند و در نتيجه دود عمل بدشان به چشم همه مى‌رفت. بعضى از گناهان اثر عمومى دارد، اينان نيز چون شرك را تقويت مى‌كردند گناهشان اثر عمومى داشت ولى يك مرتبه با مشاهده‌ى آثار عظمت الهى منقلب شدند و مثل اين كه از ته جهنم بيرون آمدند و به اعلى درجه‌ى بهشت وارد شدند. و اين براى ما درس عبرت است كه: به بندگان خدا و لو هر قدر هم گناه كارند به چشم حقارت و كوچكى نگاه نكنيم گرچه گناه بد است، شرك و ظلم بد است و هر كس بد مى‌كند بد است، اما ما نمى‌توانيم روى بندگان خدا قضاوت كنيم كه اين‌ها جهنمى هستند قضاوت واقعى با خدا است. دنيا نشان داده است چه بسا اشخاصى بوده كه تا آخر عمر مرتكب گناه مى‌شده‌اند ولى يك اتفاق باعث شده كه راه خود را عوض كرده و راه راست را انتخاب نمايند.