تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٧٥ - ساحران در مقابل عظمت حق به سجده افتادند

خداوند مى‌فرمايد (وَ أَوْحَيْنٰا إِلىٰ مُوسىٰ أَنْ أَلْقِ عَصٰاكَ‌)[١] به موسى وحى كرديم كه عصايت را بيانداز.

ساحران در مقابل عظمت حق به سجده افتادند

بدين ترتيب به وسيله وحى تكليف موسى را مشخص نمود كه اين عصا دروغ‌ها و باطل را مى‌بلعد اين مدد غيبى كه آمد حق ثابت شد. (فَوَقَعَ اَلْحَقُّ وَ بَطَلَ مٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ‌) حق واقع شد و آن عمل و كوشش‌ها باطل شد. در اينجا نكته‌اى قابل توجه است و آن اين كه اگر ما در صراط حق باشيم بالاخره خداوند پشتيبان حق است و فقط ممكن است بر حسب ظاهر و بنا بر خواست حق تعالى يك وقت‌هائى مغلوب باشيم ولى آخر الامر حقانيت، ظهور خود را خواهد كرد. وقتى حضرت موسى عصاى خود را انداخت تمام مار و افعىِ ساحران را بلعيد (فَغُلِبُوا هُنٰالِكَ‌) پس در اين هنگام ساحران مغلوب شدند: (وَ اِنْقَلَبُوا صٰاغِرِينَ‌) و از آن صحنه بر گشتند در حالى‌كه كوچك شدگان بودند. در اين لحظه ساحران چه كار كردند؟ با توجه به آنچه كه بيان شد: آنها چون باطنِ پاك داشتند، عنايت الهى سر وقت آنها آمد و عظمت حضرت موسى را درك كردند: (وَ أُلْقِيَ اَلسَّحَرَةُ سٰاجِدِينَ‌) در مقابل اين عظمت به سجده افتادند: (قٰالُوا آمَنّٰا بِرَبِّ اَلْعٰالَمِينَ‌) (بدون هيچ‌گونه ترس و وحشتى) اظهار داشتند كه: به خداى جهانيان ايمان آورديم. در اينجا داستانى را نقل مى‌كنم براى توضيح آيه‌ى بعد. مى‌گويند: شخصى قاچاقِ باروت

[١]. اعراف/ ١١٧.