تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢٣١ - برترى جوئى فرعون

درس بيست و يكم

(وَ نٰادىٰ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قٰالَ يٰا قَوْمِ أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَ هٰذِهِ اَلْأَنْهٰارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي أَ فَلاٰ تُبْصِرُونَ * أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هٰذَا اَلَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَ لاٰ يَكٰادُ يُبِينُ * فَلَوْ لاٰ أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جٰاءَ مَعَهُ اَلْمَلاٰئِكَةُ مُقْتَرِنِينَ * فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطٰاعُوهُ إِنَّهُمْ كٰانُوا قَوْماً فٰاسِقِينَ‌).[١]

برترى جوئى فرعون

آيات تلاوت شده قسمتى از تبليغاتى را كه فرعون بر عليه حضرت موسى عليه السلام مى‌نمود بيان مى‌نمايد. از يك طرف فرعون شوكت دستگاه سلطنتى و عظمت پوشالى كاخ هاى خودش را دليل برحقانيت خودش مى‌گرفت. و از طرف ديگر فقر و تهيدستى حضرت موسى و نيز لكنت زبان او را دليل بر نادرست بودن راه او مى‌دانست. چنانچه از آيات بر مى‌آيد اگر جامعه رشد فكرى و عقلى داشته باشد هيچ گاه افراد سود جو نمى‌توانند برجامعه حكومت كنند. وقتى جامعه‌اى كم عقل

[١]. زخرف/ ٥٤ ٥١.