تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٥١ - * درس سيزدهم

درس سيزدهم

(قٰالَ رَبِّ بِمٰا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ * فَأَصْبَحَ فِي اَلْمَدِينَةِ خٰائِفاً يَتَرَقَّبُ فَإِذَا اَلَّذِي اِسْتَنْصَرَهُ بِالْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُ قٰالَ لَهُ مُوسىٰ إِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُبِينٌ‌).[١]

آيات مربوط به حضرت موسى عليه السلام تا آنجا مورد بررسى قرا گرفت كه: با دخالت حضرت در درگيرى دو نفر، آن‌كه از دشمنان او بود به قتل رسيد. گرچه اين عمل حضرت موسى عليه السلام در دفاع از مظلوم صورت گرفته، ولى هم چنان كه خاصيت بندگان خوب خداست، كه هيچ وقت از ياد خدا غافل نيستند و بسا اعمال خود را با نظر عيب بينى نگاه مى‌كنند، اين بود كه حضرت موسى عليه السلام به خداوند عرض مى‌كند: (رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي) خدايا به خودم بد كردم (فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ‌) خدايا مرا بيامرز، و خداوند آن چيزى را كه حضرت موسى عليه السلام براى خود نادرست مى‌دانست بخشيد. مطلب ديگرى كه حضرت موسى به آن توجه دارد، اين است كه عرض مى‌كند: (رَبِّ بِمٰا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً) خدايا نكند با اين نعمتى كه به من دادى من پشتيان ظالمين باشم.

[١]. قصص/ ١٧-١٨.