تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٣٠ - بازگشت نتيجهى اعمال

حكم همان مقام نبوت است. چون شخص نبى از طرف خداوند بر مردم حكومت دارد و منظور از علم، در آيه فوق، همان وحى است يعنى مطالبى كه از طرف خداوند به انبياء وحى مى‌شود.

بازگشت نتيجه‌ى اعمال

در ادامه‌ى آيه مى‌فرمايد: (وَ كَذٰلِكَ نَجْزِي اَلْمُحْسِنِينَ‌) ما اين چنين نيكوكاران را جزاء و پاداش مى‌دهيم. از اين آيه مى‌توان تنيجه گرفت كه: جزاء و پاداش اعمال خوب انسان در دنيا هم عايدش مى‌شود، گذشته از اين‌كه در آخرت انسان نتيجه اعمال خوب خود را خواهد گرفت، يا خداى ناكرده به سزاى اعمال بدش خواهد رسيد. بالاتر از اين بسا مى‌شود نتيجه اعمال خوب انسان در دنيا از معنويات باشد و گاهى نتيجه اعمال خوب انسان در دنيا امور دنيائى باشد.

خداوند در سوره‌ى اعراف مى‌فرمايد:

(وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ اَلْقُرىٰ آمَنُوا وَ اِتَّقَوْا لَفَتَحْنٰا عَلَيْهِمْ بَرَكٰاتٍ مِنَ اَلسَّمٰاءِ‌)[١]

«اگر اهل شهرها و قريه‌ها مؤمن و متّقى مى‌شدند ما درهاى بركات آسمان و زمين را بر روى آنها باز مى‌كرديم».

يا در آيات مربوط به حضرت نوح از قول حضرت نوح به قوم خود مى‌فرمايد: (يُرْسِلِ اَلسَّمٰاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرٰاراً) فرمود: شما ايمان بياوريد آسمان را بر شما ريزان قرار مى‌دهيم يعنى بارندگى و چيزهائى‌كه باعث وفور نعمت است براى شما قرار

[١]. اعراف/ ٩٦.