تفسیر آیات قیام و زندگی عبرت آموز حضرت موسی - ایزدی، عباس - الصفحة ١١٥ - به فرزندى گرفتن موسى عليه السلام

اَللّٰهِ حَقٌّ وَ لٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاٰ يَعْلَمُونَ‌)[١] اين بچه را به مادرش برگردانديم كه چشمش روشن باشد و محزون نشود و بداند كه وعده‌ى خداوند حق است. چون خدا به او وحى كرده بود كه غصه ات نشود و بچه ات را بدريا بينداز ما او را به تو بر مى‌گردانيم و پيامبرش قرار مى‌دهيم. وعده الهى عملى شد و اين بچه به آغوش مادرش برگشت ولكن اكثر مردم نمى‌دانند.

اين قسمتى از داستان حضرت موسى عليه السلام بود از روز تولد تا هنگامى‌كه جهت شيرخوردن به آغوش مادرش برگشت.

در مورد وعده‌هاى الهى قبلاً نيز بحث شد از جمله در همين داستان موسى كه خدا مى‌فرمايد:

(وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى اَلَّذِينَ اُسْتُضْعِفُوا) تا آخر آيه، مستضعفين بر اهل باطل پيروز مى‌شوند و اين وعده خداوند به بيان‌هاى مختلف در قرآن كريم آمده است اين پيروزى از نوع غلبه جسمانيات نيست، اين پيروزى ملت حق بر ملت باطل است و اين وعده‌اى است كه بطور تدريجى واقع مى‌شود تا آنجا كه بنا به اعتقاد ما دولت حق ظهور مى‌كند كه همان ظهور ولى عصر عجل الله تعالى فرجه است، گفته شد كه پيروزى حق بر باطل از دو جهت است. اول اين‌كه اساساً حق رويش نوشته، حق؛ و باطل هم رويش نوشته باطل. و باطل يعنى: آن‌كه واقعيت ندارد، آن‌كه دروغ است و با عالم وجود جور در نمى‌آيد و خودِ اين عالَم، دروغ را ظاهر مى‌كند. و دوم آن‌كه: خداوند دل‌ها را براى قبول حق آماده مى‌كند و آمادگى دل‌ها يك سِرّ عمومى است. خداوند امدادهاى غيبى دارد، يعنى: به غير از وسايل ظاهرى گاهى از يك راهى كه به هيچ وجه به فكر ما نمى‌رسد مددهائى دارد.

[١]. همان/ ١٣.