ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٧٠٥ - شرح
نكته وجود دارد كه اكنون به شرح آن مىپردازيم:
(٥٧٩٢٤- ٥٧٩٠١) ١- در اين عبارات راه و رسم نوشتن وصيتنامه و كيفيت وقف، و ترتيب وقفنامه بطور كامل بيان شده است.
(٥٧٩٣٨- ٥٧٩٢٦) ٢- اين كه در باره تصرفات وصى خود امام حسن مىفرمايد: خود بطور شايسته از آن مصرف كند مراد آن است كه در آنچه خرج زندگى خود مىكند حدّ اعتدال و ميانهروى را كه خداوند اجازه داده، رعايت كند نه اسراف و تبذير به عمل آورد و نه بخل و پستى به خرج دهد، و اين كه مىگويد: در معروف انفاق كند منظور راههاى درست و شناخته شده در دين است نه مواردى كه شرع مقدس اجازه نمىدهد.
(٥٧٩٨٦- ٥٧٩٣٩) ٣- جمله: اگر براى حسن پيش آمدى رخ داد كنايه از فرا رسيدن مرگ است واژه امر در قام الامر به دو معناست:
الف- مراد دستور و فرمانش باشد يعنى امرش را در موارد خود اجرا كند.
ب- مراد جنس امور يعنى كارهايى باشد كه حضرت او را امر به تصرف در آنها كرده است.
٤- ضمير «ها» در بعده به امام حسن و در اصدره به كلمه امر كه قيام به آن مىكند برمىگردد و ضمير در مصدره دو وجه دارد.
الف- اول اين كه مرجعش حسن (ع) باشد يعنى امام حسين امر وى را چنان اجرا كند كه امام حسن اجرا مىكرد، و در مال وى چنان قضاوت كند كه او مىكرد مصدر در اين عبارت به معناى اصدار است چنان كه در آيه قرآن نبات كه ثلاثى مجرد است به معناى انبات (روياندن) كه مزيد است آمده: «وَ اللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَباتاً» [١] و نيز ممكن است كه مصدر را به معناى محل اجرا بگيريم
[١] سوره نوح (٧١) آيه (١٦) يعنى: خدا شما را از زمين رويانيد، رويانيدنى.