ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٥٦٨ - شرح
(١٢٤٠) ٢٤٠- گفتار آن حضرت كه ياران خود را براى جهاد تشويق و ترغيب مىفرمايد:
وَ اللَّهُ مُسْتَأْدِيكُمْ شُكْرَهُ وَ مُوَرِّثُكُمْ أَمْرَهُ- وَ مُمْهِلُكُمْ فِي مِضْمَارٍ مَحْدُودٍ لِتَتَنَازَعُوا سَبَقَهُ- فَشُدُّوا عُقَدَ الْمَآزِرِ وَ اطْوُوا فُضُولَ الْخَوَاصِرِ- لَا تَجْتَمِعُ عَزِيمَةٌ وَ وَلِيمَةٌ- مَا أَنْقَضَ النَّوْمَ لِعَزَائِمِ الْيَوْمِ- وَ أَمْحَى الظُّلَمَ لِتَذَاكِيرِ الْهِمَمِ (٥٥٣٣٣- ٥٥٢٩٨)
[لغات]
(مضمار): مدت زمانى كه اسب جنگى در آن لاغر مىشود و تمرين مىبيند و گفته شده كه چهل روز است و شرح آن در خطبههاى قبل آمده است.
(تنازع): جدال و مخاصمه كردن، مئازر جمع مئزر- پوششها
[ترجمه]
«خداوند اداى شكرش را از شما خواسته، و امور خويش را بر شما واگذار فرموده است، و به شما در ميدان وسيع مسابقه مهلت داده است، تا براى به دست آوردن چوگان بر يكديگر سبقت گيريد، پس بندها را محكم ببنديد و دامنها را به كمر زنيد، به مقامهاى بلند رسيدن با خوشگذرانى سازگار نيست، چه بسيار است كه خواب، تصميمهاى روز را درهم مىشكند و چه فراوان تاريكيها كه ياد تصميمها را از خاطرهها بزدايد.»
[شرح]
اين كلام از نظر فصاحت و بلاغت در نهايت درجه زيبايى و رسايى است و بطور كامل جامعه را وا مىدارد كه آماده روز معاد شوند.