ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٥٦٥ - شرح
[شرح]
(٥٥١٣٩- ٥٥١٣٠) امام (ع) در اين خطبه اوصافى براى اهل بيت پيامبر ذكر كرده است از اين قرار:
(٥٥١٤٢- ٥٥١٤٠) ١- آنها مايه حيات دانش هستند، علم را تشبيه به موجود زنده كرده كه وجود دارد و سودمند است و بطور مجاز آنان را حيات ناميده و اسم سبب را روى مسبب گذارده است.
(٥٥١٤٥- ٥٥١٤٣) ٢- آنان سبب مرگ جهل و نادانى مىباشند، از راه استعاره براى نادانى، موت و مرگ قائل شده است، زيرا با وجود ايشان جهل معدوم و فانى مىشود و مانند جمله پيش، لفظ موت را از باب مجاز، بر آنها اطلاق فرموده است.
(٥٥١٤٩- ٥٥١٤٦) ٣- حلم و بردباريشان حكايت از دانش آنان مىكند چون علم به موقعيّتهاى حلم دارند و اين جمله اشاره دارد به اين كه ميان دو صفت پسنديده دانش و بردبارى تلازم برقرار است، بنا بر اين اهل بيت پيامبر چون به ارزش و موقعيت بردبارى عالم هستند از اين رو در تمام موارد، حلم و بردبارى نشان مىدهند.
(٥٥١٥٨- ٥٥١٥٤) ٤- سكوت آنان از محكم بودن بيانشان در مواقع سخن گفتن حكايت مىكند زيرا كسى كه بداند در كجا و چه وقت بايد سكوت كرد موارد سخن گفتن را هم مىداند و گرنه هر وقت و هر جا و بىمورد به سخن خواهد پرداخت يعنى در موضع سكوت حرف مىزند و اين بر خلاف علم خواهد بود.
٥- آنان با حق مخالفتى ندارند يعنى چون به حق و راههاى وصول به آن، علم و آگاهى دارند و حلاوت آن را چشيدهاند، از آن دست برنمىدارند و به سوى صفت ناپسند افراط و تفريط گرايش پيدا نمىكنند.
(٥٥١٦٥- ٥٥١٥٩) ٦- و چون علم به حقيقت دارند، در آن اختلاف و جنگ و نزاعى راه نمىاندازند.
(٥٥١٦٩- ٥٥١٦٦) ٧- ايشان پايهها و ستونهاى اسلام هستند اين نامگذارى استعاره است،