ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٥٤٨ - شرح
(١٢٣٦) ٢٣٦- گفتار آن حضرت (ع) است:
اقتص فيه ذكر ما كان منه- بعد هجرة؟ النبي ص؟ ثم لحاقه به فَجَعَلْتُ أَتْبَعُ مَأْخَذَ؟ رَسُولِ اللَّهِ ص؟- فَأَطَأُ ذِكْرَهُ حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى؟ الْعَرَجِ فِي كَلَامٍ طَوِيلٍ (٥٤٨٦٠- ٥٤٨٣٣)
[ترجمه]
در اين خطبه حضرت چگونگى حال خود را پس از هجرت پيغمبر اكرم و ملحق شدنش را به وى بيان مىفرمايد:
«پس راهى را كه پيامبر رفت مىپيمودم، و هر قدم را به ياد او مىنهادم تا به سرزمين عرج رسيدم (اين سخن در خطبه طولانى بوده كه از حضرت نقل شده است)»
[شرح]
(٥٤٩٠٤- ٥٤٨٦١) سيد شريف رضى در شرح اين سخن مىگويد: اين جمله: فأطأ ذكره، گام بر ياد او، مىنهادم، سخنى است كه نهايت زيبايى و اختصار از آن قصد شده است يعنى از هنگامى كه از مكه بيرون آمدم تا به اين مكان عرج پيوسته به ياد و در سراغ آن حضرت بودم و خبر از حال وى را دريافت مىكردم. حضرت از اين عبارت بطور كنايه اين معنا را اراده فرموده است.