مذهبی مانع وحدت اسلامی و اخوت اسلامی است؟ آیا مانع این است که همه مسلمانها با یکدیگر احساس برادری بکنند بعد از آنکه قرآنشان یکی است، پیغمبرشان یکی است.

وحدت از راه اخذ احادیث شیعه به وسیله سنی و بالعکس:

احادیث پیغمبر را همه قبول دارند و مدارکی در دست است که احادیث اهل بیت را اهل تسنن هم باید قبول کنند. مرحوم آیت اللَّه بروجردی و مرحوم شیخ عبدالمجید سلیم مفتی اعظم مصر توافق کرده بودند بر این اساس که اهل تشیع احادیث معتبر اهل تسنن را بپذیرند و البته از قدیم میپذیرفتهاند، فقط در کتب حدیثشان وارد کنند و آنها هم به موجب حدیث انی تارک فیکم الثقلین: کتاب اللَّه و عترتی احادیث اهل بیت را بپذیرند. و همینها بود که مقدمات فقه مقارن را در مصر به وجود آورد.

آنچه به دروغ موجب سوء تفاهم شده، مانع نزدیک شدن مسلمانان به یکدیگر است نه خود مذاهب.

جواز نماز با ائمه جماعت [اهل] سنت و تبعیت در حج از آنها:

خوشبختانه ما شیعیان نماز با آنها را صحیح میدانیم و تبعیت را در نماز و در حج جایز و لازم و کافی میدانیم. اعمال بعضی شیعه بسیار مایه تأسف است.

اگر شیعهای به حج میرود که از نزدیک به جای زیارت پیغمبر خلفا را لعن کند، باید به حج نرود.

ترک مجادله مذهبی:

یکی از کارهایی که باید کرد ترک مباحثه و مجادله مذهبی است و خوشبختانه در قرآن این مباحثهها نهی شده: فلا رفث و لا فسوق و لا جدال فی الحج. بعضی خوششان میآید که بروند آنجا مباحثه کنند.

بیچارهها نمیدانند که بحث و جدل و کتاب بحثی و جدلی کاری پیش نمیبرد. از الغدیر کاری در میان آنها ساخته نیست، ولی از اصل الشیعة و اصولها و از مختصر النافع ساخته است.

کتابهایی از شیعه که باید پخش شود:

از پخش صحیفه سجادیه و خلاف شیخ طوسی، تذکره علامه، تفسیر مجمع البیان و اخیراً تفسیر المیزان در میان آنها کار ساخته است، همچنین است جامع السعادات در اخلاق، اخلاق ناصری (البته ترجمه عربی آن)، کتابهای تاریخی تحقیقی، کتابهایی که مباحث اجتماعی اسلام در آنها نوشته شده اگر ترجمه شود و در دسترس گذاشته شود.