یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤٠ - فریضه علم

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ٣٤٠

تعلیمات اساسی و تعلیمات اکابر حل کرد. در ١٩٥٩ یک مجمع مهم فرهنگی مرکب از نمایندگان کشورهای آسیایی تحت نظر یونسکو در کراچی (پاکستان) تشکیل یافت. نتیجه مذاکرات و مباحثات آن درباره توسعه تعلیمات ابتدایی در آن ممالک، به تنظیم و پیشنهاد طرحهای بیست سالهای منجر شد.

تا آنجا که اطلاع به دست آمده، حکومت هند از هم اکنون تمام همّ خود را به تهیه وسایل تحقق این هدف بزرگ صرف کرده و مبلغ هنگفتی نیز از محل اعتبار این طرح از یونسکو به دست آورده است.

معلوم میشود یونسکو علاوه بر فعالیتها پول هم خرج میکند و اگر در عمل خود توفیق یابد، بعد از بیست سال دیگر ملتهای آسیایی خود را زنده شده یونسکو خواهند دانست و یونسکو با عمل انسانی و قابل تقدیر و تقدیس خود محیی و زنده کننده توده مسلمان به شمار خواهد آمد. به حکم اینکه من احیا ارضاً مواتاً فهو له طبیعتاً ملت ما خود را از آنِ یونسکو خواهد دانست. در آن وقت مردم ما چه خواهند گفت؟ آیا طبق منطق عمل نخواهند گفت که قرنها مسلمان بودیم و در جهالت بسر بردیم تا بالاخره مسیحیان آن سوی جهان دست دراز کردند و ما را از غرقاب جهالت نجات دادند؟ آیا الان وقت آن نرسیده است که پیشوایان دینی ما یک جهاد سخت را علیه جهالت و بی سوادی آغاز کنند و از قاعده «الانسان رهین الاحسان» برای خودشان و اسلام استفاده کنند و ابتکار احیا را در دست گیرند؟! بعد مینویسد:

طرح بیست ساله تعلیمات ابتدایی در ایران نیز از جانب یونسکو به مقامات فرهنگی ایران سپرده شده است. مدت اجرای این طرح چهار دوره پنج ساله یعنی از ١٩٦٠ تا ١٩٨٠ در نظر گرفته شده است. این طرح براساس محاسبه منابع