یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٢ - لذت و کیف شراب در مقابل لذتی که انسان از وجود خود می تواند ببرد

ای همه دریا، چه خواهی کرد نَم

ای همه [١] هستی چه میجویی عدم

تو خوشی و خوب و کان هر خوشی

تو چرا خود منت باده کشی

تاج کرّمناست بر فرق سرت

طوق اعطیناک آویز برت

جوهر است انسان و چرخ او را عَرَض

جمله فرع و سایهاند و تو غرض

علم جویی از کتبهای فسوس

ذوق جویی تو ز حلوای سبوس

ای غلامت عقل و تدبیرات و هوش

چون چنینی خویش را ارزان فروش

خدمتت بر جمله هستی مفترض

جوهری چون عجز دارد با عرض

بحر علمی در نمیپنهان شده

در سه گز تن عالمی پنهان شده

میچه باشد یا جماع و یا سماع

تا تو جویی زان نشاط و انتفاع

آفتاب از ذره کی شد وام خواه

زُهرهای از خمره کی شد جام خواه