یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦ - شخصیت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ٢٦

و هم اینکه اثرش این بود که به مسلمانان شخصیت داد از آن جهت که هر اله و معبودی را در نظر آنها کوچک کرد و هم ایده آل داد و آن حیثیت مثبت کلمه توحید بود که خدا را کمال مطلوب آنها قرار داد.

٩. یکی از نکات برجسته سیره رسول اکرم این بود که به اصحاب خود شخصیت میداد، نه تنها آنها را تحقیر نمیکرد بلکه کاری میکرد که آنها در خود احساس شخصیت کنند، مثلًا با آنها مشورت میکرد و از آنها نظر میخواست:

فبما رحمة من اللَّه لنت لهم و لو کنت فظاً غلیظ القلب لانفضوا من حولک فاعف عنهم و استغفرلهم و شاورهم فی الامر فاذا عزمت فتوکل علی اللَّه.

١٠. امروز اصطلاحی است که میگویند فلان کس شخصیت خود را بازیافت. این را در جایی میگویند که شخص در اثر پیشامدی پی به لیاقت هنری، صنعتی، فنی خود ببرد در صورتی که قبلًا هیچ احتمال نمیداد چنین لیاقتی در او وجود دارد. نقطه مقابل بازیافتن، گم کردن است: و لاتکونوا کالذین نسوا اللَّه فانسیهم انفسهم.

اگر مردمی خود را باختند همه چیز را باختهاند. عجب تعبیر عجیبی است همین تعبیر خودباختگی.

١١. در نمره ٢ گفتیم که شخصیت به علم تنها نیست، یعنی صرف اینکه انسان انباری از معلومات و اطلاعات باشد دلیل بر این نیست که آدم به اصطلاح «وزینی» است. ای بسا عالمهایی که به واسطه یک طمع مثلًا، به اندازه یک پول ارزش ندارند. مردی از علمای معروف یکی از شهرستانها که ما شنیده بودیم مرد فاضلی است، به قم آمد.

یکی از مدرسین عالی مقام آن وقت و مراجع حاضر به دیدن او آمده بود. در همان اوقات یک کتابی منتشر شده بود و مجانی تقسیم شده بود. قیمت آن کتاب در آن وقت در حدود پنج تومان بود. وقتی که این دو نفر خواستند خداحافظی کنند، آن مرد وارد از این آقای مدرس با