یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٦ - یادداشت کتاب سوزی اسکندریه

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ٤٥٦

٢. باقیمانده کتابخانه همچنان مورد بیاعتنایی و دستبرد کسان بود و پیش از سال ٦٤٢ میلادی قسمت اعظم آن از میان رفته بود.

٣. در مدت پنج قرن که از وقوع تا ثبت حادثه مفروض در کتاب عبداللطیف فاصله بود، هیچ یک از مورخان مسیحی درباره آن سخن نیاوردهاند، در صورتی که اوتکیوس مسیحی که به سال ٣٢٢ هجری (٩٣٣ میلادی) اسقف بزرگ اسکندریه بود فتح این شهر را به دست عربان با تفصیل فراوان نقل کرده است. به همین جهت غالب مورخان این قضیه را نمیپذیرند و آن را افسانه میپندارند. نابودی کتابخانه اسکندریه که به تدریج انجام شد از حوادث غمانگیز تاریخ جهان بود.

قرینه دیگر این است که بهطور کلی آتش زدن کتابخانه، با روشی که عموماً قرآن تعیین کرده و اعراب تا حدود زیادی احساس میکردند که رسالتی دارند، سازگار نیست. ما در قرآن با دو تابلو مواجه هستیم. قرآن در این موضوع سکوت نکرده است. قرآن از طرفی این تابلو را مجسم میکند که:

و من الناس من یعجبک قوله فی الحیوة الدنیا و یشهد اللَّه علی ما فی قلبه و هو الد الخصام. و اذا تولی سعی فی الارض لیفسد فیها و یهلک الحرث و النسل و اللَّه لا یحب الفساد. (بقره، ٢٠٤- ٢٠٥) قرآن در این آیه تخریب و افساد و اهلاک حرث و نسل را جداً محکوم کرده است.

از طرف دیگر میفرماید:

ان اللَّه یدافع عن الذین امنوا ان اللَّه لایحب کل خوان کفور. اذن