یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٠ - آیات قرآن - عدل
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ٢٢٠
و نضع الموازین القسط لیوم القیمة فلا تظلم نفس شیئاً و ان کان مثقال حبة من خردل اتینا بها و کفی بنا حاسبین [١] ٣. الرحمن، ٧- ٩:
و السماء رفعها و وضع المیزان. الّا تطغوا فی المیزان. و اقیموا الوزن بالقسط و لاتخسروا المیزان.
٤. همه آیاتی که ظلم را مطلقاً از خدا نفی میکند: و ما کان اللَّه لیظلمهم ولکن کانوا انفسهم یظلمون. و ما ربک بظلام للعبید.
٥. آیات اتمام حجت: لیهلک من هلک عن بینة و یحیی من حی عن بینة. و ما کنا معذبین حتی نبعث رسولًا.
٦. آیاتی که دلالت میکند خلقت عالم بحق است، به باطل نیست. از این آیات شاید بتوان استنباط کرد که از نظر قرآن ظلم باطل است و عدل حق. تأمل شود.
اما عدل تشریعی:
سورة النساء، ٥٨:
ان اللَّه یأمرکم ان تؤدوا الامانات الی اهلها و اذا حکمتم بین الناس ان تحکموا بالعدل [٢] نحل، ٩٠: ان اللَّه یأمر بالعدل و الاحسان [٣] ... بنا بر اینکه یعنی امرش عدل است.
سوره حدید، ٢٥:
[١] یونس، ٤: لیجزی الذین امنوا و عملوا الصالحات بالقسط. ایضاً یونس، ٤٧ و ٥٤.[٢] عدل قضایی که مستلزم عدل تشریعی است.[٣] ولی در تفسیر المیزان جلد ١٢، صفحه ٣٥٣ و ٣٥٤ آیه را به عدل اجتماعی تفسیر میکند.