یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٧ - صبر بر مصیبت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٦، ص: ١١٧

فسلّمنا فاذاً بامرأة تردّ علینا السلام و قالت: من انتم؟ قلنا:

ضالّون فاتیناکم فاستأنسنا بکم. فقالت: یا هؤلاء ولّوا وجوهکم عنی حتی اقضی من حقکم ما انتم له اهل. ففعلنا. فالقت لنا مسحاً فقالت: اجلسوا علیه الی ان یأتی ابنی. ثم جعلت ترفع طرف الخیمه و تردّها (ظ) الی ان رفعته مرة. فقالت: اسئل اللَّه برکة المقبل اما البعیر فبعیر ابنی و اما الراکب فلیس هو به. قال فوقف الراکب علیها و قال: یاام عقیل، عظم اللَّه اجرک فی عقیل ولدک. فقالت: ویحک، مات؟ قال: نعم. قالت: و ما سبب موته؟

قال: ازدهمت علیه الابل فرمت به فی البئر. فقالت: انزل و اقض ذمام (کذا) القوم. و دفعت الیه کبشاً فذبحه و اصلحه و قرّب الینا الطعام فجعلنا نأکل و نتعجب من صبرها. فلما فرغنا خرجت الینا و قالت: یا قوم، هل فیکم من یحسن کتاب اللَّه شیئاً؟ فقلت:

نعم. فقالت: فاقرأ علی آیات اتعزّی بها عن ولدی. فقلت یقول اللَّه عزوجل: و بشر الصابرین. الذین اذا اصابتهم مصیبة قالوا انا للَّه و انا الیه راجعون. اولئک علیهم صلوات من ربهم و رحمة و اولئک هم المهتدون. قالت: باللَّه انها فی کتاب اللَّه هکذا؟

قلت: واللَّه انها فی کتاب اللَّه هکذا. فقالت: السلام علیکم، ثم صفّت قدمیها و صلّت رکعات، ثم قالت: اللّهم انی قد فعلت ما امرتنی به فانجز لی ما وعدتنی به و لو بقی احد لاحد- فقلت فی نفسی: لبقی ابنی لحاجتی الیه- فقالت: لبقی محمد صلی الله علیه و آله لامته. فخرجت ...

و روی ان یونس علیه السلام قال لجبرئیل علیه السلام: دلّنی علی اعبد اهل الارض. فدلّه علی رجل قد قطع الجذام یده و رجلیه و ذهب ببصره و سمعه و هو یقول: متعتنی بها ما شئت و سلبتنی بها (کذا) ما شئت و ابقیت لی فیک الامل یا برّ یا وصول.

و روی ان عیسی علیه السلام مرّ برجل اعمی ابرص مقعد مضروب