آيات و شأن نزول او مشهور بوده و در حقيقت خوب نوشته است. پس گويد سبب نوشتن آن، چنين بود كه وقتى سكته كرد و يا مرض صرع او كه داشته است طول كشيد، مردم بگمان موت وى دفنش كردند، لكن از راه احتياط، نى بر بالاى دهان او گذاشته و يك سر آن را از قبر بيرون آوردند كه اگر احيانا بهوش آيد راه نفسى براى او باشد و يا فرياد كند. بعد از دفن بهوش آمد و خود را در ميان لحد ديد و نذر نمود كه در صورت استخلاص از آن ورطه، قرآن را ترجمه كرده و شأن نزول آيات را بنويسد. پس از اين، فريادى برآورد اتفاقا شترهائى كه در آن قبرستان مشغول چرا بوده‌اند از آن صدا رميدند پس شتربان باهل شهر خبر داد و ايشان هم آمدند و از قبرش برآوردند و بخانه‌اش بردند پس صحت يافته و بوفاى نذر خود بپرداخت.

تأليفات طريفه و منيفه شيخ طبرسى بسيار و هريكى در اثبات تبحّر و جامعيّت مراتب فضل و كمالات او برهانى قاطع ميباشد و با تحمّل زحمات فوق العاده كه در اين رشته بكار برده خدمات برجسته و شايانى بعالم اسلاميّت نموده و فحول علما را رهين قلم ميمنت شيم خود فرموده است:

١- الآداب الدينية للخزانة المعينية كه بنام سلطان معين الدين ابو نصر احمد بن فضل بن محمود تأليفش داده و مشتمل بر چهارده باب در اخلاق است و شيخ حسن بن فضل فرزند صاحب ترجمه نيز كتاب مكارم الاخلاق را از فوائد همين كتاب اقتباس نموده و در حقيقت اين كتاب مكارم، تكميل آن كتاب آداب است ٢- اعلام الورى باعلام الهدى فى فضائل الائمة الهداة و احوالهم عليهم السلام ٣- تاج المواليد چنانچه شيخ منتجب الدين كه از تلامذه صاحب ترجمه ميباشد همين كتاب را بدو نسبت داده و امّا نسبت اين كتاب باحمد بن على طبرسى سالف الترجمة ناشى از اشتراك در طبرسى بودن هردو ميباشد چنانچه عكس آن نيز واقع و كتاب احتجاج احمد بن على طبرسى را بهمين صاحب ترجمه فضل بن حسن طبرسى نسبت داده‌اند. اگرچه كتاب تاج المواليد نام داشتن فضل بن حسن و احمد بن على هردو ممكن است لكن تأليف دادن دو مؤلف متوافق در زمان و مكان،