ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٩٩ - قيروانى حسن بن رشيق
قيروانى[١]
قيروانى ابراهيم بن عثمان
- بعنوان ابن وزان خواهد آمد.
قيروانى ابراهيم بن على
- بعنوان حصرى نگارش يافته است.
قيروانى حسن بن رشيق
- يا حسن بن على بن رشيق ازدى قيروانى، اديبى است نحوى لغوى عروضى شاعر ماهر، مكنّى به ابو العباس يا ابو على، معروف به قيروانى، از افاضل ادبا و بلغاى عرب بوده و نخست فنون ادبيّه را در موطن خود محمديّه از محمد بن جعفر قزاز سابق الذكر فراگرفت سپس بمرام ادامه تحصيلات علميّه بقيروان رفته و در آنجا شهرت يافت تا آنكه عرب بدانجا استيلا يافته و ويرانش نموده و مردمانش را بقتل آوردند، حسن بجزيره صقليه از جزائر اندلس رفته و در شهر مازر اقامت گزيد تا بسال چهارصد و پنجاه و ششم يا شصت و سيّم هجرت در آنجا وفات يافت و از مصنّفات او است:
١- الانموزج فى اللغة ٢- الشذوذ فى اللغة كه هركلمه را كه در باب خود شاذ بوده ذكر كرده و شرحش نموده است ٣- العمدة فى صناعة الشعر در معرفت صنعت شعر و نقد و عيوب آن و در مصر و تونس چاپ شده و بقول ابن خلدون اين كتاب در رشته خود بىنظير بوده و مانند آن پيش از آن و بعد از آن تأليف نشده است ٤- قراضة الذهب فى نقد اشعار العرب و يك نسخه خطّى آن در پاريس موجود است. قيروانى اشعار طريفه هم داشته و از او است.
احب اخى و ان اعرضت عنه |
و قل على مسامعه كلامى |
|
ولى فى وجهه تقطيب راض |
كما قطبت فى وجه المدام |
|
و رب تقطب من غير بغض |
و بغض كامن تحت ابتسام |
|
فى الناس من لا يرتجى خيره |
الا اذا مس باضرار |
|