ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٧٧ - ظهير الدين محمد بن محمود- نيشابورى
فخر المحقّقين (متوفى بسال ٧٧١ ه ق- ذعا) و استاد ابو العباس احمد بن فهد حلّى (متوفى بسال ٨٤١ ه ق- ضما) بوده و از تأليفات او است:
١- حاشيه ارشاد علامه ٢- كافية ذى الادب فى شرح الخطب ٣- منتهى السؤال و سال وفاتش بدست نيامد. (ص ١٦ ج ٦ ذريعه)
ظهير الدين كرمانى- معروف به ظهير كرمانى
، از مشاهير شعراى متأخّرين ايران ميباشد كه در سال هزار و صد و شصت و دويم هجرت منظومهاى موسوم به مجموعة البحرين نوشته است، شعر و سال وفاتش بدست نيامد.
(ص ٣٠٣٥ ج ٤ س)
ظهير الدين محمد بن احمد- بخارى حنفى
، كنيهاش ابو بكر، لقبش ظهير الدين، در بخارا قاضى و محتسب بود، از اكابر فقهاى حنفيّه عامّه و مؤلف كتاب الفتاوى الظهيرية ميباشد و در سال ششصد و نوزدهم هجرت درگذشت.
(كف و ص ٣٠٣٥ ج ٤ س)
ظهير الدين محمد بن حسام- عيناثى
، از اهالى ديهى عيناث نام از جبل عامل، از علماى اماميّه و استاد شيخ حرّ عاملى (متوفى بسال ١١٠٤ ه ق- غقد) ميباشد و از تأليفات او است: كتاب منتخب الاخبار المعتبرة الواردة عن الائمة الاطهار البررة و سال وفاتش بدست نيامد. (ملل)
ظهير الدين محمد بن محمود- نيشابورى
، مكنّى به ابو جعفر، معروف به ظهير نيشابورى، از اكابر مفسّرين قرن ششم هجرت ميباشد. كتاب البصائر بپارسى در تفسير قرآن مجيد را در سال پانصد و هفتاد و هفتم هجرت تأليف داده و چندين مجلّد است. در ذريعه گويد: كتاب البصائر فى تحقيق الوجوه و النظائر من المعانى المختلفة لالفاظ القرآن بترتيب حروف هجا تفسيرى است خوب و پارسى، تأليف شيخ ظهير الدين ابو جعفر محمد بن محمود نيشابورى كه در سال مذكور تأليف و او معاصر بهرام شاه غزنوى (متوفى بسال ٥٤٧ ه ق- ثمز) بوده است. نصف اوّل تفسير مذكور كه در پنجم محرّم ششصد و دهم هجرت در شهر ساوه بخط محمد بن عين الدولة بن عبد اللّه رومى رازى نوشته