ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٨٥ - فاطميون يا فاطميه
است و بهمين جهت قبر فاضل هندى را در اصطلاح اهل اصفهان فاضلان گويند. صاحب ترجمه را فاضل هندى گفتن با اينكه اصفهانى است بجهت آن بوده كه در اوائل زندگانى با پدر خود تاج الدين حسن بهندوستان رفته و مدتى در آنجا اقامت گزيد و بعد از مراجعت باصفهان برخلاف رضاى خودش (چنانچه ميگفته است) بفاضل هندى مشتهر گرديد.
(قص و ملل و ص ٦٤٨ ت و ٤٠٢ مس و مواضع متفرقه از ذريعة)
فاضلان
در اصطلاح فقها و اصوليّين و كتب فقهيّه، موافق آنچه در آخر مدارك الاحكام تصريح شده، عبارت از علّامه حلّى و استادش ابن سعيد ميباشد (كه عبارت از محقّق اوّل است). اينكه ملا صالح مازندرانى در اوّل مبحث مفهوم شرط از حاشيه معالم گفته كه مراد از فاضلان (در اصطلاح علما) علّامه حلّى و پسرش فخر المحقّقين ميباشد اشتباه است مگر اينكه مراد، اصطلاح خاص خودش باشد و بهرحال فاضلان در اصطلاح اصفهانيها، در ذيل شرح حال فاضل هندى مذكور شد.
فاطميون يا فاطميه
عنوان مشهورى يك سلسله از خلفاى مصر ميباشد كه از سادات جليل القدر علوى فاطمى بوده و بهمين جهت بهمين عنوان فاطميون و فاطميه معروف هستند چنانچه بجهت انتساب بمؤسّس اين خلافت كه عبيد اللّه نام داشته عبيديون يا عبيديه نيز گويند. چهارده تن از ايشان در مصر و نواحى اظهار تشيّع كرده و از سال ٢٩٦ (رصو) تا ٥٦٧ ه ق (ث س ز) خلافت راندهاند و بطور اجمال ذيلا تذكر ميدهد:
اول- عبيد اللّه، مكنّى به ابو محمد و ملقب بمهدى كه بعنوان مهدى خواهد آمد.
دويم- محمد بن عبيد اللّه كه بعنوان قائم خواهد آمد.
سيم- اسمعيل بن محمد بن عبيد اللّه كه در ضمن شرح حال پدر مذكورش خواهد آمد.
چهارم- معد بن اسمعيل كه بعنوان معز لدين اللّه خواهد آمد.
پنجم- نزار بن معد بن اسمعيل كه بعنوان عزيز باللّه نگارش داديم.