ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٣٩ - قرامطه
اخبار الطينة ١٥- صيغ العقود و الايقاعات ١٦- العروض و القافية ١٧- الفتوحات الرضوية فى الاحكام الفقهية الاستدلالية ١٨- فضائل بلده قم ١٩- اللمعة البيضاء فى شرح خطبة الزهراء و غيرها و در سال هزار و سيصد و دهم هجرت وفات يافت.
(اطلاعات متفرقه و مواضع متفرقه از ذريعة)
قراح الشيعة
حسين بن منذر- بعنوان فراخ الشيعة مذكور شد.
قراطيسى
لقب رجالى اسمعيل بن صدقه و خيران خادم و عبد العزيز و غيرهم ميباشد.
قرافى[١]
قرافى احمد بن ادريس بن عبد الرحمن
- منهاجى مصرى مالكى، معروف به قرافى، ملقّب به شهاب الدين، مكنّى به ابو العباس، از مشاهير فقهاى مالكيّه كه در فقه و اصول و علوم عقليّه وحيد عصر خود و رياست مذهبى بدو منتهى گرديده و از تأليفات او است:
١- الاجوبة الفاخرة عن الاسئلة الفاجرة در رد اهل كتاب ٢- انوار البروق فى انواء الفروق در اصول فقه ٣- شرح تنقيح الفصول فى اختصار المحصول ٤- مختصر تنقيح الفصول.
در سال ششصد و هشتاد و چهارم هجرت در مصر وفات يافت و در مقبره قرافه دفن شد.
(ص ١٠٥١ مط)
قرامطه
موافق آنچه ضمن عنوان اسماعيليّه اشاره شد شعبهايست از همين فرقه اسماعيليّه و ظاهر آن است كه لفظ قرامطه جمع قرمطى است كه بجهت انتساب بقرمطويه نام مؤسّس اين شعبه هريك از افراد آن را قرمطى گفته و در جمع آن قرامطه گويند مثل ديالمه در جمع ديلمى و نظائر آن.
[١]- قرافى- بفتح اول، منسوب است به ديهى قراف نام در يكى از جزائر بحر يمن، يا به قرافه كه بنوشته مراصد موضعى است در اسكندريه و هم خطهاى بوده در فسطاط مصر كه اخيرا مقبره اهل مصر آنجا بوده و ببازارى داير و ابنيه جليله و مواضع وسيعه و مقابر صلحا و اكابر مشتمل و قبر امام شافعى و ابن طولون هم در آنجا است.