ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢٧ - عز الدين شيخ حسين بن عبد الصمد
موصول، از اكابر و ثقات علماى طراز اوّل اماميّه و عالمى است فقيه اصولى محدّث رجالى حكيم متكلّم محقّق مدقّق رياضى مفسّر اديب متبحّر منشى شاعر ماهر، در دو نمونه از خط شيخ حسين عاملى- ٧ و ٨
دو فقره خط شيخ حسين عاملى، والد ماجد شيخ بهائى است كه اولى را در آخر جلد ثانى و دويمى را در آخر جلد اول يك فقره نسخه خطى از رجال ابن داود (كه در كتابخانه شخصى جناب آقاى آسيد محمد مشكوة بيرجندى مقيم تهران بوده) نوشته است و احسن صورة للانسان ما كتب.
تواريخ و سير و امثال و نوادر و لغات مشكله باخبر، در الغاز نيز داراى دستى توانا، بالجملة حاوى فروع و اصول، جامع معقول و منقول، از اكابر تلامذه شهيد ثانى و سيد حسين بن جعفر كركى، جلالت علمى و كمالات ذاتى و كسبى او مشهور، در اخلاق فاضله طاق و يگانه آفاق و شهيد در اجازه طويلى كه باو داده بسيارش ميستايد.
از فتاواى نادره او وجوب عينى نماز جمعه ميباشد كه در زمان غيبت واجب عينىاش ميداند، رسالهاى هم در اين باب نگاشته و در قزوين و مشهد و اصفهان بدون ترديد آن را اقامه ميكرده و ظهر را هرگز نميخوانده است. شيخ حسين در بدايت حال، در عهد شاه تهماسب صفوى (٩٣٠- ٩٨٤ ه ق) با اهل و عيال و اتباعش از موطن اصلى خود باصفهان آمد، تا سه سال ديگر مشغول تدريس و افادات علميّه بود، درس و قرائت كتب حديث را در بلاد عجم تجديد نمود. آن شاه والاجاه، تحف و هداياى بسيارى فرستاد و امر باقامت قزوينش (كه پايتخت ايران بوده) صادر گرديد وى هم اجابت نموده و مورد عنايات