ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٤٧ - ج- سعيد بن مسيب بن حزن
از بعض تواريخ عامّه نقل است كه از خواص اين اسامى هفتگانه آنكه اگر مجموع آنها را نوشته و بر سر به بندى صداع و دردسر را زايل گرداند و در حبوبات هم از صدمه كرمش محفوظ دارد.
(ص ٩٨ ج ١ كا و ٢٠٣ فوائد البهية و ٢٦٩ ت و ٦٩٠ ج ١ مه)
در اينجا بشرح حال اجمالى هريك از فقهاى سبعه ميپردازيم
الف- ابو بكر بن عبد الرحمن
- بن حارث بن هشام بن مغيرة بن عبد اللّه بن عمر بن مخزوم قرشى مخزومى، ملقّب به راهب قريش، از سادات تابعين و نامش نيز ابو بكر ميباشد كه در سال نود و چهارم هجرت (كه بجهت فوت جماعتى از فقها بسنة الفقها معروف است) وفات يافت و سالم بن عبد اللّه بن عمر خلف وى گرديد و حارث مذكور فوق برادر ابو جهل و از جمله صحابه بوده است. بعضى خود سالم مذكور و برخى ابو سلمة بن عبد الرحمن بن عوف را بعوض ابو بكر از فقهاى سبعه دانند لكن از فقهاى سبعه بودن شش تن ديگر مذكور ذيل مسلّم كل بوده و محل ترديد نميباشد.
(ص ٢٠٣ فوائد البهية و ٢٦٩ ت و ١٨٥ ج ١ كا)
ب- خارجة بن زيد بن ثابت
- انصارى، مكنّى به ابو زيد، تابعى جليل القدر كه زمان عثمان بن عفان را ديده و در سال نود و نهم يا يكصد تمام هجرت درگذشته و پدرش نيز از اكابر صحابه بوده است. (ص ١٨٥ ج ١ كا و ٢٦٩ ت)
ج- سعيد بن مسيب بن حزن
- بن ابى وهب بن عمرو بن عائذ بن عمران بن مخزوم مدنى قرشى مخزومى، مكنّى به ابو محمد از سادات تابعين و افقه فقهاى سبعه بلكه اعلم تمامى تابعين و بعقيده اهل مدينه افضل ايشان و علاوه بر فقه و حديث، عابد زاهد متّقى و بعقيده اهل كوفه مانند اويس قرنى بوده است. ميگفته است كه باعوان ظلمه با چشم درست نگاه نكنيد و از ته دل در مقام انكار ايشان باشيد كه اعمال صالحه شما باطل و ضايع نگردد. مدت سى سال در موقع شروع باذان در مسجد بود، چهل سال نماز جماعت در فرائض از او فوت نشد و پنجاه سال شبزندهدار بود، شبها نميخوابيد و با وضوى نماز عشا نماز صبح ميخواند و با همه اينها در سنّ هشتاد و چهارسالگى ميگفته كه ترسناكترين چيزها نزد من زنان است.