ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٩١ - قواريرى
اشتغال داشت تا بسال هزار و سيصد و پنجاه و چهارم هجرت در آن ارض اقدس برحمت خداوندى نايل گرديد. (اطلاعات متفرقه)
قميان
در اصطلاح وافى ملا محسن فيض، عبارت از ابو على احمد بن ادريس اشعرى عن محمد بن ابى الصهبان عبد الجبار است چنانچه نيز در اصطلاح او فقط اوّلى را قمى گفته و تنها دويّمى را صهبانى نامد.
قنالىزاده
حسن بن على- بعنوان چلبى نگارش يافته است.
قنانى قنبره قنبرى قندى قنسى
اولى لقب رجالى على بن عبد الرحمن بن عيسى و نسبت آن بنهر قنانه نامى است در عراق، دويمى اسمعيل بن محمد قمى، سيمى يحيى بن يسار و كثير بن طارق و بعضى، چهارمى زياد بن مروان و پنجمى احمد بن ابراهيم و موكول بدان علم شريف ديگر هستند.
قنوجى رستمعلى
- ذيلا در ضمن شرح حال پدرش ملا على اصغر مذكور است.
قنوجى ملا على اصغر
- از اكابر علماى هند ميباشد كه در صرف و نحو و منطق و معانى و فقه و حديث و تفسير يدى طولى داشته و از تأليفات او تفسير ثوابت التنزيل است. صاحب ترجمه در سال هزار و صد و چهل تمام هجرت درگذشت و جمله: مجمع فضل عباد- ١١٤٠) مادّه تاريخ او ميباشد.
پسرش ملا رستمعلى قنوجى نيز از علماى هند بوده و در علوم مذكوره دستى توانا داشت و اوقات او در تدريس و تعليم و تربيت مردم مصروف ميشد و تفسير جامع صغير نام نيز از آثار او است و در سال هزار و صد و هفتاد و هشت هجرت درگذشت و جمله:
عاشق بهشت- ١١٧٨ مادّه تاريخ او است. (ص ٣٦٨ و ٣٧٢ ج ٢ خه)
قنوى
لقب رجالى محمد بن سوقة ابى بكر كوفى است.
قواريرى
گاهى جنيد بغدادى سالف الترجمة را گويند.