عبد الملك بن مروان در خواب ديد كه چهار مرتبه در محراب شاشيد پس هراسان از خواب بيدار شد و تعبير آن را از سعيد خواستار گرديد سعيد گفت چهار پسر صلبى تو بخلافت ميرسند و چنانچه انشاء اللّه تعالى در خاتمه باب كنى در ذيل عنوان بنى اميّه اشاره خواهيم كرد آن تعبير وقوع يافت و هشام و وليد و سليمان و يزيد پسران عبد الملك بخلافت رسيدند. سعيد از سعد بن ابى وقاص و پدرزن خود ابو هريره و ديگر اصحاب روايت كرده و تسنّن و تشيّع او بين علماى تراجم و رجال محل جدال و تشيّع او مصرّح به بعضى از اخبار صادقيّه و رضويّه هم ميباشد. در روضات الجنّات باستناد دامادى ابو هريره و تلمّذ سعد بن ابى وقاص و مقبول بودن وى نزد عموم عامّه و فتوى دادن او برخلاف مذهب شيعه و منسلك بودن او در سلك فقهاى سبعه عامّه و حاضر نشدن او در وقعه كربلا و روايت نكردن او از حضرات معصومين ع و مواليان ايشان و مانند اينها قطع بتسنّن وى كرده و اصلا احتمال تشيّع در وى نداده است بلى مقام وثاقت غير از تشيّع بوده و مستلزم يكديگر نميباشند. در تنقيح المقال ثقة و عادل و امامى بودن او را تقويت نموده و ما هم تحقيق مراتب را اگر لازم باشد موكول بكتب مربوطه ميداريم.

ولادت سعيد در سال دويم خلافت عمر و وفاتش در سال نود و يكم يا دويم يا سيم يا چهارم يا پنجم و يا در يكصد و پنجم هجرى قمرى واقع گرديد.

(ص ٢٦٩ و ٣١١ ت و ٢٢٢ ج ١ كا و ٢٦ ج ١ لر و كتب رجاليه)

د- سليمان بن يسار

- مكنّى به ابو ايوب يا ابو عبد الرحمن يا ابو عبد اللّه آزادكرده ميمونه حرم محترم حضرت رسالت ص، يكى از فقهاى سبعه، عالم و عابد و زاهد و قوه فهم او از سعيد بن مسيب مذكور فوق هم بيشتر بوده اگرچه سعيد افقه و اعلم ميباشد.

زهرى و جمعى از اكابر از وى روايت كرده و او هم از امّ سلمه و ابو هريره و ابن عباس روايت مينمايد. در سال نود و چهارم يا يكصد تمام يا يكصد و هفتم هجرى قمرى در هفتاد و سه سالگى درگذشت. (ص ٢٢٩ ج ١ كا و ٢٦٩ ت)

ه- عبيد اللّه بن عبد اللّه بن عتبة بن مسعود

- مخزومى هذلى مدنى، مكنّى به ابو عبد اللّه،