ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥١ - طرفة بن عبد
طرسوسى[١]
طرسوسى على بن احمد بن محمد
- مكنّى بابو بكر، از كبار مشايخ صوفيّه قرن چهارم هجرى ميباشد كه زمان آل حمدان را نيز ديده است.
در طرسوس نشوونما كرد، عاقبت سالها در مكّه معظّمه مجاورت گزيد. از كثرت محبّت و مهربانى كه بهركس داشت و عموم مردم را نصيحت ميگفت و شفقت ميورزيد و بحسن ديدار رفتار ميكرد به طاوس الحرمين ملقّب و مشتهر گرديد و يا خود بجهت كثرت زهد و ورع و عبادت بدين لقب اختصاص يافت. بسال سيصد و هفتاد و چهارم هجرت در مكّه معظّمه وفات يافت و هم در آن ارض اقدس مدفون شد و هريك از دو جمله: بو بكر سعيد- ٣٧٤ و قطب ربانى- ٣٧٤ مادّه تاريخ وفات او است. در خزينة الاصفيا و نامه دانشوران موطن اصلى صاحب ترجمه را طرطوس نوشتهاند كه آن نيز از بلاد شام است.
(ص ٦٢ ج ٤ مه و ٤٩ ج ١ فع و ٢٠٨ ج ٢ خه)
طرطوسى[٢]
طرطوسى ابراهيم بن على
- حنفى صاحب فتاوى كه در سال هفتصد و پنجاه و هشتم هجرى درگذشت. (ص ١٩٤ هب و ٦٢ ج ٤ مه
طرطوسى على بن احمد
- در فوق بعنوان طرسوسى نگارش داديم.
طرطوشى
محمد بن وليد- بعنوان ابى رندقه در باب كنى خواهد آمد.
طرفة بن عبد
عمرو بن عبد بن سفيان- بكرى عبسى، ملقّب بطرفه (بفتح اوّل، مفرد طرف و بمعنى درخت گز) از قبيله بنى بكر بن وائل، از
[١]- طرسوسى- بفتح اول و ثانى، منسوب است بطرسوس كه بنوشته مراصد شهرى است در حدود شام، مابين حلب و بلاد روم و انطاكيه و قبر مأمون هم در آنجا است. در اصطلاح رجالى، لقب محمد بن احمد بن روح ميباشد و شرح حالش موكول بدان علم شريف است.
[٢]- طرطوسى- بفتح اول و ثانى، منسوب بطرطوس ميباشد كه بنوشته مراصد شهرى است از بلاد شام در ساحل دريا نزديكى عكا و آن غير از طرسوس مذكور فوق است.