ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٣ - طائى جعفر بن عثمان- يا عفان يا غفار طائى
باب «ط» (بىنقطه)
طائفى
منسوب است بطائف و آن بنوشته مراصد ناحيه بزرگى است در يك روزگى مكّه كه خرما و انگور زياد دارد و بمزارع و صحارى بسيارى مشتمل است. نام اصلى آن وج ميباشد و طائف گفتن آن بجهت احاطه ديوار بگرداگرد آن است. بهرحال لفظ طائفى در اصطلاح رجالى لقب ابراهيم طائفى، محمّد بن مسلم، يحيى بن سليم و بعضى ديگر بوده و شرح حال ايشان موكول بدان علم شريف است.
طائى[١]
طائى جعفر بن عثمان- يا عفان يا غفار طائى
، مكنّى بابو عبد اللّه، از طراز اوّل شعراى اهل بيت رسالت ع ميباشد، وقتى شرفياب حضور مبارك حضرت صادق ع شد و مشمول الطاف آن حضرت گرديد و چندى از اشعار خود را كه در مصيبت امام حسين ع گفته بوده فروخواند، آن حضرت و حاضرين گريه كرده و فرمود يا جعفر، و اللّه ملائكه مقرّبين خداوندى در اينجا حاضر، و اين مرثيه را شنيده و مثل ما بلكه بيشتر از ما گريستند و خداوند عالم همين ساعت، ترا بخشيد و بهشت را بتو واجب گردانيد. الحديث، و از اشعار جعفر است:
الا يا عين فابكى الف عام |
وزيدى ان قدرت على المزيد |
|