ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٠٨ - قاضى زاده احمد ابن قاضى محمود- خوارزمى
قاضى حويزى
شيخ جعفر بن عبد اللّه- بعنوان حويزى نگارش يافته است.
قاضى الخافقين
محمد بن قاسم- بعنوان شهرزورى مذكور شده است.
قاضى دوانى
محمد بن اسعد- بعنوان دوانى مذكور شده است.
قاضى رشيد
احمد بن على بن ابراهيم- در باب كنى بعنوان ابن زبير خواهد آمد.
قاضى رى سلمة بن فضل
- رازىّ البلدة، ابو عبد اللّه الكنية، ابرش اللّقب، اخبار غزوات و مغازيرا دو مرتبه از ابن اسحق استماع كرده و از احاديث نيز معادل اخبار غزوات استماع نموده و بنوشته بعضى اظهار تشيّع مينموده است.
بسيار اهل نماز و باخضوع و خشوع بود و در سال يكصد و نود و يكم هجرت درگذشت.
(ص ٣٩ ج ٣ نى)
قاضى رى على بن عبد العزيز
- بعنوان جرجانى على نگارش يافته است.
قاضىزاده ميرزا سيد ابراهيم
- بعنوان ظهير الدين نگارش يافته است.
قاضىزاده احمد ابن قاضى محمود- خوارزمى
، ملقّب به شمس الدين، معروف به قاضىزاده، عالمى است فاضل محقّق مدقّق اديب حكيم متكلّم، از اكابر علماى عامّه كه در رياضيّات و حكمت كامل، در سال نهصد و شصت و سيّم هجرت بقضاوت حلب، در هفتاد و يكم بقضاوت استانبول، در هفتاد و چهارم بقضاوت عسكر روم ايلى منصوب بود. اخيرا بواسطه دلسردى كه بين او و محمد پاشاى صدراعظم وقوع يافته به ادرنه رفت و در دار الحديث آنجا مشغول تدريس شد تا بجهت فوت پسرش باز باستانبول رفته و مشمول مراحم سلطان مراد خان ثالث (٩٨٢- ١٠٠٣ ه) كه در آن اوان اوائل جلوسش بوده گرديده و بمقام شيخ الاسلامى رسيد و در هشتاد و سيّم بصدارت روم ايلى نامزد شد و در هشتاد و پنجم مفتى رسمى گرديده و در نهصد و هشتاد و هشتم هجرت در هفتاد سالگى درگذشت و از تأليفات او است:
١- حاشيه اثبات الواجب ملا جلال دوانى ٢- حاشيه الهيات شرح تجريد ٣- حاشيه