ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٥٢ - عقرابى يا عقرانى يا عقرايى يا عقربى
متخصّص بود. كتاب عقلة المجتاز فى حل الالغاز تأليف او ميباشد و در سال ششصد و شصت و ششم هجرى قمرى در هشتاد و چهار سالگى درگذشت. ربعى منسوب بقبيله ربيعه است مثل مدينه و مدنى. (سطر ١٩ ص ٤٥٧ ت)
عقاب
مولى شهاب الدين عبد اللّه بن محمود بن سعيد- شوشترى مشهدى، معروف به عقاب، عالم فاضل متكلّم بارع فقيه جامع، از اكابر علماى عهد صفويّه بوده و مدتى در مشهد مقدّس رضوى بموعظه و امر بمعروف و نهى از منكر و ديگر وظائف دينيّه قيام مينموده است تا بسال نهصد و نود و هفتم هجرت، اوزبكيان بدان ارض اقدس استيلا يافته و او را دستگير نمودند و پيش عبد المؤمن خانش بردند، او نيز ببخارايش نزد پدر خود عبد اللّه خان اوزبك فرستاد، در آنجا با علماى عامّه مباحثات مذهبى نمود، ايشان هم بعد از عجز و قصور از معارضه، عبد اللّه خان را خاطرنشان نمودند كه اين مذاكرات او اثرى جز تضليل عوام ندارد و الّا مذهب ما، حق و اصلا محل ترديدى نبوده و احتياجى بمباحثه و مذاكره مذهبى نداريم پس او را با چاقو و خنجر و امثال آنها كشته و جسدش را هم در ميدان بخارا سوزاندند و او را شهيد ثالث هم گويند و چنانچه در محل خود نگارش دادهايم در اصطلاح بعضى، يكى از شهداى ثلثه سابق الذكر ميباشد. مخفى نماند كه صاحب ترجمه ملا عبد اللّه ابن محمود شوشترى، غير از ملا عبد اللّه شوشترى معروف معاصر شيخ بهائى است كه شرح حال او نيز بعنوان تسترى نگارش يافته است.
(ص ٤٣٠ مس)
عقده
محمد بن سعيد- ضمن شرح حال پسرش احمد تحت عنوان ابن عقده در باب كنى نگارش خواهد يافت.
عقرابى يا عقرانى يا عقرايى يا عقربى
على اختلاف النّسخ، لقب رجالى اسحق بن حسن بن بكران ميباشد و شرح حالش موكول بدان علم شريف است.