ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٠٩ - عتبى محمد بن عبد اللّه
(متوفى بسال ٤٨٥ ه ق تفه) ميزيسته، ولادتش بسال چهارصد و چهارم هجرت بوده و سال وفاتش بدست نيامد. (ص ٩٦ ج ٦ جم)
عتبى محمد بن عبد الجبار- رازىّ الاصل
، خراسانىّ النشأة، ابو النصر الكنية، از فضلاى اوائل قرن پنجم هجرت ميباشد. در عهد سلطان محمود سبكتكين عمل انشا و دفتر بدو مفوّض بود، كتاب تاريخ سبكتكين يا تاريخ آل سبكتكين كه بجهت انتساب بسلطان معظّم ملقّب بيمين الدولة تاريخ يمينى و سيرة اليمينى و بجهت انتساب بمؤلفش تاريخ عتبى هم گويند از آثار قلمى او بوده و در لاهور و دهلى و قاهره چاپ شده است. وفات عتبى در سال چهارصد و بيست و هفتم هجرى قمرى واقع گرديد.
(ص ٢٥٦ ج ٣ ذريعه و غيره)
عتبى محمد بن عبد اللّه
- يا عبيد اللّه بن عمرو، يا عمر بن معاوية بن عمرو بن عتبة بن ابى سفيان صخر بن حرب بن امية بن عبد شمس، قرشى اموى، بصرىّ المنشأ، بغدادىّ المسكن و المدفن، عتبى الشّهرة، ابو عبد الرحمن الكنية، اديبى است فصيح فاضل شاعر ماهر، از فحول و مشاهير شعراى عرب كه بجهت انتساب بجدّ عاليش عتبه و يا بسبب ارتباط با معشوقه عتبه نامى كه درباره او شعر ميگفته بعتبى مشهور، اشعارش طرفه و آبدار بوده كه از آن جمله است:
رأين الغوانى الشيب لاح بعارضى |
فاعرضن عنى بالخدود النواضر |
|
و كن متى ابصرننى او سمعن بى |
سعين فرفعن اللوى بالمحاجر |
|
فانى من قوم كريم ثنائهم |
لاقدامهم صيغت رؤس المنابر |
|
خلائف فى الاسلام فى الشرك قادة |
بهم و اليهم فخر كل مفاخر |
|