ثقات محدّثين كه اورع و ازهد اهل زمان خود بود، تمامى عمر خود را در افاده و عبادت بسر برد، داراى اخلاق فاضله و خصال كامله و جامع علوم عقليّه و نقليّه بود. دو مرتبه تكليف بصدارتش نمودند لكن از كثرت عقل و فطانت، علاوه بر مراتب زهد و ورع بى‌نهايت كه داشته قبول ننمود و استنكاف كرد. هريك از مصنّفات او در اثبات تبحّر علمى و جامعيّت و اكمليت وى برهانى قاطع و شاهدى عدل و قول فصل بلاهزل ميباشد:

١- بهجة الحدائق كه شرح صغير نهج البلاغة بوده و تمامى آن كتاب مستطاب را از اوّل تا آخرش بطور خلاصه شرح كرده ٢- ترتيب مشيخة من لا يحضره الفقيه كه بطرزى عجيب مرتّبش كرده و يك نسخه از آن در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد تهران موجود است ٣- حدائق الحقائق فى شرح كلمات كلام اللّه الناطق كه شرح كبير نهج البلاغة و بيشتر از همه دليل تبحّر و تفنّن مؤلف خود بوده و لكن موفق باتمام آن نشده است. بفرموده ذريعه تا مقدار كمى بعد از خطبه شقشقيّه در سه مجلّد تأليف يافته چنانچه مجلّد اوّلى از اوّل كتاب تا خطبه مذكور و دويمى فقط منحصر بشرح همان خطبه بوده و سيمى نيز در حدود يكهزار و دويست بيت تا خطبه: كنتم جند المرأة و اتباع البهيمة ميباشد، پس، از آقا محمد على كرمانشاهى نقل كرده كه بخط خودش در طهران نوشته كه اين شرح فقط همين مقدار بوده و بيشتر از آن نميباشد. دو نسخه از همين شرح كه هريكى مشتمل بر يك قسمت از آن كتاب ميباشد بشماره ٣٣٤٢ و ٣٣٤٣ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد تهران موجود است و نيز بفرموده ذريعه، آنچه در كتابخانه مذكور موجود ميباشد جلد ثانى اين كتاب است ٤- روضة الشهداء و شرح الاسماء الحسنى ٥- منهج اليقين و آن شرح رساله‌ايست كه حضرت صادق ع براى اصحاب خويش نوشته و بمداومت و نظر كردن و عمل كردن بآن امر فرموده و ايشان نيز آنرا نوشته و در نمازگاهى كه در خانه داشته‌اند گذاشته و بعد از نماز نظر بر آن مينمودند. اين كتاب علاء الدين، شبيه كتاب عين الحياة آيزنه‌اش علّامه مجلسى است كه حاوى شرح وصاياى حضرت پيغمبر ص بابوذر ميباشد و رساله مرقوم در مجلّد هفدهم بحار الانوار مذكور و اوّلش اين است: بسم اللّه الرّحمن الرّحيم‌