ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٥٠ - عفت يا عفتى
گرديد و جمله: حبيب خدا- ٦٢٧ مادّه تاريخ وفات و جمله: قطب فريد زمانى- ٥١٣ تاريخ ولادتش ميباشد كه در ماه شعبان پانصد و سيزدهم هجرت در همدان و يا بقول اكثر، در قريه كدكن نامى از توابع نيشابور متولد بوده است.
(ص ٧٣٥ ت و ١٩٩ هب و ٣٦٧ ج ١ مع و ١٨١ و ض ١٤١ لس و ٧١٥ عم و ٣١٥٩ ج ٤ س و غيره)
عطار محمد بن حسن بن مقسم
- بعنوان ابن مقسم در باب كنى خواهد آمد.
عطار محمد بن محمد
- بخارى بعنوان علاء الدين خواهد آمد.
عطار نصر بن مزاحم
- بعنوان منقرى خواهد آمد.
عطاف
(بر وزن صرّاف) لقب رجالى مبشر عطّاف ميباشد و موكول بدان علم است.
عطاملك
عطاء اللّه- بعنوان جوينى عطاء اللّه نگارش يافته است.
عطيفى
لقب رجالى يحيى بن هانى و موكول بدان علم است.
عظيم
رفيق بن محمود- از افاضل قرن حاضر چهاردهم هجرى و از خانواده جليله آل عظم (كه در شام شهرت دارد) بود، بكتب تاريخ و ادب توجه داشت، در سال هزار و سيصد و دهم هجرت بمصر رفته و پارهاى مقالات در مجلههاى آنجا نشر داد و تأليفاتى برآورد:
١- اشهر مشاهير الاسلام فى الحرب و السياسة ٢- البيان فى التمدن و اسباب العمران ٣- تنبيه الافهام الى مطالب الحياة الاجتماعية فى الاسلام ٤- الدروس الحكمية للناشئة الاسلامية ٥- كيفية انتشار الاديان و اينكه قيام دين مقدّس اسلامى با دعوت بوده نه با شمشير و اين آخرى در مصر و چهار ديگر در قاهره چاپ شدهاند. وى بسال هزار و سيصد و چهل و سيم هجرت در شصت و يك سالگى درگذشت. (ص ١٣٤٢ مط)
عفت يا عفتى
زنى است سمرقندى يا اسفرايينى كه در زهد و صلاح حال و حسن عقيده و خلوص نيّت و پاكى فطرت و مواظبت فرائض و نوافل يگانه عصر خود بوده و از نتايج افكار او است: